In de laatste wedstrijd van het seizoen 2010-2011 heeft Makkum op sportpark ‘De Braak’ gelijkgespeeld tegen CVVO. Na een 3-1 voorsprong bij rust liet het de Lemsters na de thee langszij komen: 3-3. Net als vorige week tegen Nijland deed Makkum zichzelf met het gelijkspel tekort. Had het de helft van de opgelegde kansen die het kreeg benut dan had het niet alleen de wedstrijd gewonnen maar tevens de vijfde plaats op de ranglijst heroverd op de opponent van zaterdag. Met name in de aantrekkelijke eerste helft waarin de voorwaartsen van de thuisploeg een stuk sterker bleken dan de verdedigers van de gasten creëerde Makkum kans op kans. Uiteindelijk scoorde de ploeg uit al die kansen ‘slechts’ 3 maal. Overigens bleek CVVO verdedigend niet al te sterk maar aanvallend sprak het wel degelijk een flink woordje mee. Via vlijmscherpe counters creëerde de ploeg een aantal prima mogelijkheden waarbij doelman Theo Nota meermalen handelend moest optreden. Die deed dat uiterst bekwaam waarbij hij onder andere een vrije trap op prachtige wijze uit de kruising ranselde. Op een fraaie uithaal van de rechterspits van CVVO na een halfuur spelen was Nota echter kansloos. Op dat moment had Makkum al tweemaal gescoord. Na tien minuten spelen was het Jesse Adema die na voorbereidend werk van de beide andere spitsen, Daniël Kleiterp en Feike Melchers, de openingstreffer voor z’n rekening nam. Tien minuten later was het Kleiterp zelf die een steekpass van Lennart Adema op waarde schatte en koeltjes de 2-0 in de korte hoek achter keeper Tjalling Bergsma schoot. Na de tegengoal van CVVO had Makkum legio kansen de het verschil weer op 2 te brengen. De beste was nota bene voor laatste man Jan Hiemstra die na de mooiste, volledig uitgespeelde aanval van de middag de bal voor het inschuiven had maar keihard over het verlaten doel schoot. Vlak voor rust was het wel raak toen de ongedekt gelaten Menno Bijlsma uit een strakke corner van Lennart Adema koppend de hoek voor het uitzoeken had en dat bekwaam deed. In eerste instantie leek de tweede helft een kopie te worden van de eerste. Makkum kreeg het eerste kwartier een drietal prima mogelijkheden terwijl ook CVVO een opgelegde kans kreeg op de aansluittreffer. Tot meer doelpunten leidden de kansen in eerste instantie niet. Waar Makkum het eerste uur in ieder geval qua kansen de bovenliggende partij was, was er in het laatste halfuur van de wedstrijd meer sprake van evenwicht. In die fase liet CVVO zien dat het effectiever met de kansen omsprong dan de thuisploeg. Eerst was het een indraaiende vrije trap die koppend tot doelpunt werd verlengd. Niet veel later was het zelfs weer gelijk toen de snelle rechtsbuiten van CVVO op randje buitenspel mocht doorgaan en beheerst de 3-3 aantekende. Hoewel beide ploegen na de gelijkmaker nog enkele kansjes kregen werd er niet meer gescoord. Door het gelijke spel en de overige uitslagen is de doelstelling voor dit seizoen, de vijfde plaats, niet behaald. Net als vorig seizoen (toen overigens in een competitie met 12 ploegen) is Makkum geëindigd als zevende terwijl het in geen van de periodes een rol van betekenis heeft gespeeld. En dat is al met al toch wat minder dan waarop de vaste supportersschare vooraf had gerekend en gehoopt. De wedstrijd van zaterdag stond mede in het teken van het afscheid van een aantal spelers. Om uiteenlopende redenen kwamen Bouke de Vries, Theo Nota en Teake Elgersma (voorlopig) voor het laatst uit voor het eerste elftal. Daarnaast gaat de van een knieoperatie herstellende Andre Lindeboom volgend seizoen meetrainen met de B-selectie. Behalve genoemde spelers nam ook assistent-trainer Herman Nota afscheid, de man die vele jaren met een groot gedeelte van de huidige ploeg heeft gewerkt en met name als trainer van de A-junioren heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van een aantal spelers. Of het aanwezige talent volgend seizoen eindelijk tot volle wasdom komt moet worden afgewacht. In potentie zou de ploeg, met Jelle Hiemstra weer terug op het oude nest, volgend seizoen een grotere rol van betekenis moeten kunnen spelen dan dit seizoen.
Op een warm sportcomplex ‘De Mande’ heeft Makkum afgelopen zaterdag gelijkgespeeld tegen Nijland. Net als in de heenwedstrijd in Makkum stond na 90 minuten een 1-1 eindstand op het scorebord. Met het gelijke spel werd de thuisploeg rijkelijk bedeeld. Zowel voor als na rust bleek Makkum de meest aanvallende en gevaarlijkste ploeg maar vergat het de 3 punten mee naar huis te nemen. Op een door de droogte lastig bespeelbaar veld kwam Makkum het best uit de startblokken. Nadat spits Daniel Kleiterp al een aardige kans had gemist - keeper Van Dalfsen redde bekwaam - kwam de ploeg van trainer Hylke Schrale na een kwartier spelen verdiend op voorsprong. Na de mooiste aanval van de wedstrijd via Lennart en Jesse Adema en Ajax-hooligan Feike Melchers was het Kleiterp die beheerst de 0-1 achter Van Dalfsen schoot. Nijland bleek gedurende vrijwel de gehele wedstrijd maar weinig gevaar te kunnen stichten tegen de degelijke afweer van Makkum maar kwam voor de thee toch op gelijke hoogte. Daarbij had het wel enige hulp nodig van scheidsrechter Hofstede die de bal op de stip legde nadat een van de verdedigers van Makkum na een harde inzet de bal tegen de hand zou hebben gekregen. Hoewel van opzettelijk hands geen sprake was en de protesten van Makkum logisch liet Johan Eppinga zich het buitenkansje niet ontnemen: 1-1. Voor de rust kreeg Makkum via Jan Hiemstra en Menno Bijlsma (na een indirecte vrije trap in de zestienmeter) nog twee goede mogelijkheden weer op voorsprong te komen. Keeper Van Dalfsen bleek echter beide malen ook nu een sta in de weg. Het spelbeeld wijzigde na rust niet. Makkum bleef de meest aanvallende ploeg, bleef ook de combinatie zoeken, waar de thuisploeg met name de lange bal hanteerde. Tot vlak voor het einde van de wedstrijd bleef Makkum zodoende, zonder echt goed te spelen, de bovenliggende partij. Het creëerde nog enkele kansjes, benutte die niet en kreeg vlak voor tijd nog bijna het deksel op de neus. Na de eerste en enige vloeiende aanval van de thuisploeg van de middag had Makkum geluk dat een der Nijlander spitsen oog in oog met doelman Theo Nota over de bal heen ‘maaide’. Aan de andere kant hoopten de Makkum-supporters nog vurig op een late invalbeurt van good old Sjirk ‘Sjekkie’ Rolsma, maar de volgens het programmablad onder nummer 9 spelende Rolsma bleef gedurende 90 minuten, tot verdriet van de Makkumer aanhang, diep verscholen in de dug-out. Door het gelijkspel behoudt Makkum zijn voorsprong van 3 punten op Nijland maar is het wel een plaatsje gezakt op de ranglijst. Het is nu geklasseerd als zesde en speelt zaterdag toevalligerwijs tegen CVVO, de ploeg die Makkum, na een afgetekende 6-2 overwinning tegen Bolswardia, op de ranglijst is gepasseerd. Mocht Makkum zaterdag winnen dan eindigt het op de vooraf gewenste vijfde plek. Op sportpark ‘De Braak’ wordt afgetrapt om 15.00 uur.
Nadat Makkum vorige week dinsdagavond in het restant van de in maart gestaakte wedstrijd tegen Waterpoort Boys de voorsprong van destijds relatief eenvoudig wist uit te bouwen tot een 4-1 overwinning kon het afgelopen zaterdag de tweede driepunter in een tijdsbestek van 5 dagen bijschrijven. Op een zeer warm sportpark De Braak - een zacht briesje zorgde nauwelijks voor enige verkoeling - versloeg Makkum DWP ternauwernood met 4-3. Op dinsdagavond waren verrassend veel toeschouwers afgekomen op de laatste 28 minuten van de wedstrijd tussen Makkum en Waterpoort Boys. De toeschouwers kregen, hoewel geen entree werd geheven, waar voor hun geld. Waterpoort Boys kon niet veel anders dan vol op de aanval spelen terwijl Makkum er op gebrand was de punten in eigen huis te houden en vanaf de eerste minuut geconcentreerd speelde. Na amper 4 minuten was de wedstrijd feitelijk al beslist. Makkum kreeg op de rand van de zestien een vrije trap en waar iedereen een boogbal van Lennart Adema verwachtte was het Menno Bijlsma die met een streep de 3-1 aantekende. In het korte vervolg van de wedstrijd drong Waterpoort Boys aan, kreeg ook wel enkele kansjes maar in de tegenaanval was Makkum vele malen gevaarlijker. Uiteindelijk werd het uit 1 van de vele counters, in de slotminuut van de wedstrijd, nog 4-1 door Feike Melchers na een pass met de punt van de schoen over zo’n 50 meter (!) van aanvoerder Piter Genee. Ook tegen DWP zou Makkum zaterdag 4 maal scoren. En net als tegen WPB zou het ook nu weer ruim een halfuur geconcentreerd en attent spelen en in dit korte tijdsbestek een 3-0 voorsprong nemen. Dat het toch nog spannend werd is kenmerkend voor het spel van de rood-witten dit seizoen. Net als tegen Waterpoort Boys begon Makkum ook tegen DWP sterk aan de wedstrijd. Daarbij dient te worden aangetekend dat de gasten in de eerste fase opvallend tam speelden voor een team dat in grote degradatienood verkeert. Makkum mocht vrijuit combineren waarbij het wachten was op de eerste goal. Die kwam er na een kwartier spelen. Een vrije trap van Lennart Adema kon door doelman Jos Knol - algemeen beschouwd als de beste doelman van de derde klas maar die status zaterdag niet waarmakend - niet klemvast worden gepakt waarna Piter Genee er als de kippen bij was om de 1-0 binnen te schuiven. Het spelbeeld veranderde na de openingstreffer niet en tussen alle blessurebehandelingen - die de spelers de mogelijkheid gaf om (letterlijk) even bij te tanken - door, kwam de thuisploeg al snel op 2-0. Een mooi steekpassje van Menno Bijlsma werd na een klein halfuur spelen door Jesse Adema tussen de benen van Knol door tot doelpunt verlengd. Nadat DWP via een vrije trap op de bovenkant van de lat voor het eerst van zich had laten horen, waren de rollen bij het derde doelpunt van Makkum omgedraaid. Nu was het Adema die aan de basis stond en Bijlsma zijn negende van het seizoen liet aantekenen. De 3-0 bleek voor DWP eindelijk het sein om alsnog flink van zich af te bijten. En nadat de gasten, na een ongelukkige kaats van Daniël Kleiterp, al een uitgelezen mogelijkheid hadden gemist (doelman Theo Nota redde bekwaam) was het de linksbuiten van DWP die vlak voor rust de 3-1 binnenschoot. Niet lang na pauze kwam de spanning voor even terug in de wedstrijd toen dezelfde speler ook de aansluittreffer voor zijn rekening nam. DWP kreeg even hoop maar via de voor Kleiterp ingevallen Stefan Kooistra wist Makkum de voorsprong al snel weer uit te bouwen tot 2 doelpunten verschil. Na een afgemeten voorzet vanaf de rechterkant kopte Kooistra, ingeklemd tussen 2 tegenstanders, op prachtige wijze de 4-2 in de touwen. Makkum werd hierna slordiger en slordiger, kon de bal niet meer in de ploeg houden terwijl zo’n beetje de helft van de spelers vroeg om een wissel. DWP was in de laatste 20 minuten de bovenliggende partij, kreeg nog een aantal prima mogelijkheden, maar het lukte de ploeg van trainer Henk van Hes niet de spanning voor de tweede maal terug in de wedstrijd te brengen. Wel scoorde de ploeg nog een keer tegen door in de laatste seconde van de wedstrijd een strafschop te benutten na een onnodige overtreding van doelman Nota. Door het verlies en de overige uitslagen lijkt een plaats in de nacompetitie het maximaal haalbare voor ‘De Wite Peal’. Voor Makkum lonkt de vijfde plaats, blijkens het voorwoord in het programmaboekje vooraf de doelstelling voor dit seizoen. Zaterdag 7 mei speelt Makkum zijn eerstvolgende wedstrijd in en tegen Nijland.
In een technisch zeer matig duel heeft het Makkum afgelopen zaterdag kansloos verloren van Joure. Na een 1-0 russtand verloor de meest wisselvallige ploeg van de derde klasse A uiteindelijk met 3-0. Door de nederlaag is Makkum, dat aantrad zonder Niels de Boer en Rick van As, dit seizoen uitgespeeld. De ploeg is kansloos in de strijd om een hoge klassering of periodetitel terwijl het met nog 3 wedstrijden voor de boeg 9 punten voor staat op de nummer twee na laatst, QVC. Jantje lacht, Jantje huilt. Kenmerkend voor het spel van de ploeg van trainer Hylke Schrale dit seizoen is dat voorafgaande aan een duel op geen enkele manier kan worden voorspeld hoe de wedstrijd zal verlopen, laat staan dat iets zinnigs kan worden gezegd over de verwachte einduitslag. De talentvolle ploeg kan winnen van de koploper maar net zo makkelijk verliezen van de zekere degradant. Vorige week was het in de wedstrijd tegen Wolvega weer eens alles, zaterdag tegen Joure niks. Helemaal niks. In een oersaai duel dat geen moment kon boeien creëerde de thuisclub vier kansen waaruit het driemaal scoorde. Makkum kreeg de allereerste kans van de wedstrijd, benutte die niet en verder.. gebeurde er zaterdagmiddag niets. Zeker, beide ploegen deden hun uiterste best om er iets van te maken maar zeker Makkum bleek niet of nauwelijks in staat een vlotlopende combinatie op de slechte Jouster grasmat te leggen. Joure deed het iets maar niet heel veel beter waardoor er geen enkel tempo in de wedstrijd kwam. En als dat al eens dreigde te gebeuren was daar altijd nog scheidsrechter Van der Bij die werkelijk voor ieder wissewasje floot en daarmee elke snelheid uit de wedstrijd haalde. Na een slaapverwekkend eerste kwartier was het na de eerste en enige goedlopende aanval van Makkum van de middag bijna raak toen linkerspits Jesse Adema een voorzet van Menno Bijlsma voor het inkoppen had maar de bal tot ontzetting van alles wat Makkum was over het lege doel kopte. Joure leek wakker geschrokken en twee minuten later stond de thuisclub op voorsprong. Knullig balverlies van stopper Johan Boonstra op de achterlijn leidde tot een voorzet die in tweede instantie door Pieter Joost Struik werd binnengeschoten. Met Struik is direct de beste man van het veld genoemd. De snelle linksbuiten was zijn directe tegenstander de hele wedstrijd de baas en in z’n eentje verantwoordelijk voor gehele productie van de Jousters. Na zo’n 35 minuten spelen in de tweede helft scoorde Swart zijn tweede. Net als voor rust had Makkum vlak daarvoor nog een aardige mogelijkheid gehad toen Menno Bijlsma koppend dichtbij de gelijkmaker was. Het bleek achteraf het enige wapenfeit van Makkum na rust. De manier waarop Swart vlak hierna zijn tweede van de middag maakte was kenmerkend voor het verdedigend verweer van de gasten. Met de bal aan de voet aan de linkerkant van het strafschopgebied was van een kilometer afstand al duidelijk dat Struik naar binnen zou draaien om met zijn sterke rechter af te drukken. Toch tuinde rechtsback Ruben van der Velde in de simpele kapbeweging van Struik die vervolgens inderdaad eenvoudig kon binnenschieten. Makkum probeerde het nog wel maar had de handdoek allang gegooid. Elke overtuiging ontbrak en het was voor de teleurgestelde aanhang van de gasten geen verrassing dat ‘man of the match’ Struik vlak voor tijd ook nog zijn derde mocht aantekenen en zo nog wat zout in de Makkumer wonden strooide. Komende dinsdag (voor de lezers van de Makkum Belboei: gisteravond) om 20.00 uur worden de laatste 28 minuten van de gestaakte wedstrijd tegen Waterpoort Boys gespeeld. Aanstaande zaterdag speelt Makkum een thuiswedstrijd tegen het laaggeklasseerde DWP. Voorspelling: 5-1. Het zou overigens ook zomaar 0-3 kunnen worden. Wat in ieder geval vaststaat is dat op sportpark De Braak wordt afgetrapt om 15.00 uur.
Op een zonnig sportpark ‘De Braak’ heeft Makkum afgelopen zaterdag een ruime overwinning behaald op Wolvega. Na een 2-0 ruststand won de ploeg van trainer Hylke Schrale het aantrekkelijke duel afgetekend met 4-1. Met de overwinning nam Makkum revanche op zowel de vervelende nederlaag die het leed in de heenwedstrijd in Wolvega als het forse verlies twee weken geleden in Delfstrahuizen. Zonder de geblesseerde laatste man Jan Hiemstra was het in de beginfase even zoeken voor Makkum. Wolvega startte scherp en kreeg binnen 2 minuten even zovele mogelijkheden de score te openen. Dat deed het niet en dat zou de paarshemden duur komen te staan. Na de moeilijke openingsfase nam Makkum het initiatief over zonder dat het vooralsnog echt dreigend was. Dat veranderde echter na de openingstreffer van Menno Bijlsma. De aanvallende middenvelder kopte in de 25e minuut van de wedstrijd uit een indraaiende vrije trap van Lennart Adema de 1-0 binnen en dat brak de wedstrijd open. De ruimtes werden wat groter en met name via de vleugels werd Makkum steeds gevaarlijker. Aan de andere kant verdedigde de thuisploeg geconcentreerd waarbij vooral het solide spel van de Teake Elgersma opviel. De stopper speelde alsof hij nooit was weggeweest wat de technische leiding van het tweede elftal al deed vrezen voor de beschikbaarheid van Elgersma voor Makkum 2 de komende wedstrijden. Kreeg Makkum al wat meer ruimte in de slotfase van de eerste helft, in de tweede helft werden de ruimtes nog groter. Dat was te danken aan de tweede goal van Bijlsma die, nog voor rust, na goed doorzetten van Jesse Adema en wederom met het hoofd zijn zevende doelpunt van het seizoen aantekende. Wolvega moest na rust komen maar het was de thuisclub die in de tweede 45 minuten vele kansen kreeg om een grote uitslag op het scorebord te zetten. Toch was het eerst nog Wolvega dat voor even de spanning in de wedstrijd terugbracht. Na een mooie aanval over de rechterkant was het de mee opgekomen linkshalf van Wolvega die beheerst de 2-1 aantekende. Na de aansluittreffer was het echter weer de beurt aan Makkum dat kans op kans kreeg de voorsprong weer te vergroten. Dat lukte in eerste instantie niet omdat met name linkerspits Jesse Adema, die overigens een goede wedstrijd speelde en continu dreigend was, het vizier niet op scherp had staan. Opvallend in het aanvalsspel van Makkum was het spel van Daniël Kleiterp. Geposteerd aan de rechterkant speelde de topscorer van Makkum niet alleen een prima wedstrijd; waar de spits nogal eens verweten wordt te solistisch te opereren had hij zaterdag opvallend veel oog voor zijn medespelers en stond daarmee aan de basis van menig gevaarlijke aanval. Halverwege de tweede helft, nadat Makkum al flink wat kansen onbenut had gelaten, bekroonde Kleiterp zijn goede optreden met een prima doelpunt toen hij de doelman van Wolvega met een hard schot kansloos liet. Het optreden van Kleiterp kreeg nog meer glans toen hij, na wederom een prima actie, de bal voor het inschuiven had maar de bal onbaatzuchtig breed legde op A-junior Michel Nauta die zich geen beter debuut had kunnen wensen en rustig de 4-1 kon intikken. Hoewel al lang en breed gespeeld, werd de wedstrijd in de 88e minuut helaas nog ontsierd door een vervelend incident toen de sterk spelende Niels de Boer bijna in tweeën werd geschopt door een blijkbaar gefrustreerde Wolvegaster verdediger. De reactie van de altijd zo rustige maar nu withete De Boer, hij maakte een natrappende beweging, was misschien niet slim maar niet geheel onlogisch. Gevolg was echter wel dat niet alleen de boosdoener maar beide spelers door scheidsrechter Dreves van het veld werden gestuurd. De als altijd streng edoch rechtvaardig fluitende leidsman had in de eerste helft ook leider Johan Walinga van de gasten al met rood bestraft nadat deze in de ogen van Dreves wat al te heftig protesteerde tegen een scheidsrechterlijke beslissing. Volgende week speelt Makkum in en tegen Joure dat ondanks de nederlaag die het zaterdag leed tegen Bolswardia nog steeds als derde is geklasseerd. Wil Makkum dit seizoen nog een rol van betekenis spelen dan zal het in ieder geval Joure moeten verslaan en de gestaakte wedstrijd tegen Waterpoort Boys tot een goed einde brengen. Het restant van deze wedstrijd zal, zo heeft de KNVB bekend gemaakt, binnenkort midweeks worden uitgespeeld.
Na het nipte verlies tegen koploper Balk op eigen veld (2-3), is Makkum ook tegen runner up Delfstrahuizen tegen een nederlaag aangelopen. Waar het thuis nog nipt van de withemden wist te winnen verloor Makkum zaterdag aan de boorden van het Tsjûkemar kansloos met 6-1. Die uitslag kwam de supporters van de thuisploeg bekend voor. Een week eerder namelijk versloeg Delfstrahuizen Bolswardia met dezelfde cijfers en er waren, althans volgens de berichtgeving in diverse media, meer parallellen te trekken tussen beide wedstrijden. In Bolsward zou Bolswardia aanvankelijk de betere ploeg zijn geweest terwijl Delfstrahuizen, tegen het wedstrijdbeeld in, bij rust met 0-2 voorstond. Na rust kon Delfstrahuizen dankzij de door de thuisclub geboden ruimte freewheelend uitlopen naar 1-6. De vergelijking met afgelopen zaterdag is snel gemaakt. Niet dat Makkum de eerste helft de bovenliggende partij was maar het deed de eerste 45 minuten niet veel onder voor de thuisploeg. Voetballend was de wedstrijd voor de thee in evenwicht waarbij aangetekend dat de thuisclub de iets betere kansen kreeg. Makkum viel als altijd vrolijk aan maar wist zich, afgezien van enkele vrije trappen (de gevaarlijkste was van Jan Hiemstra maar keeper Roosendaal redde bekwaam) maar moeilijk kansen te creëren. Ook Delfstrahuizen had het vizier in eerste instantie niet echt op scherp staan (één maal raakte het de lat) maar stond bij rust toch met 1-0 voor. Dat had het in feite te danken aan grensrechter Van der Veen die niet vlagde voor een ingooi terwijl de bal zo’n 20 centimeter over de lijn was. De geïrriteerd spelende laatste man Jan Hiemstra kon zich weer eens niet beheersen, maakte uit nijd een overtreding en kreeg behalve een gele kaart van scheidsrechter Van der Bij ook nog eens een vrije trap tegen. Tot overmaat van ramp liet de matig keepende doelman Nota zich in de korte hoek verrassen waardoor de thuisclub een 1-0 voorsprong nam. Op achterstand komen kent nooit voordelen maar tegen een ervaren ploeg als Delfstrahuizen met zijn snelle spitsen is een achterstand welhaast dodelijk. Trainer Patrick de Jong van Delfstrahuizen zal in de rust dan ook rustig achterover leunend zijn ploeg hebben toegesproken in de wetenschap dat zijn team net als tegen Bolswardia ongetwijfeld nog een aantal malen zou toeslaan. En zo geschiedde. Geen moment kwam de thuisploeg na rust in de problemen tegen een steeds meer tegen zichzelf voetballend Makkum dat nimmer een vuist kon maken. Aan de andere kant leverde vrijwel elke aanval van de thuisclub gevaar op waarbij met name beide vleugelspitsen zich heerlijk konden uitleven en hun directe tegenstander menigmaal de hielen lieten zien. Uiteindelijk scoorde Delfstrahuizen na rust liefst 5 maal. Aanvoerder Piter Genee kon schreeuwen wat hij wilde maar al langer bekend is dat Makkum ervaren spelers ontbeert die een ploeg op sleeptouw kunnen nemen. Tussen alle doelpunten van de thuisclub door hielp ook trainer Hylke Schrale de thuisploeg nog een handje door in een alles of niets poging stopper Johan Boonstra te wisselen voor aanvallende middenvelder Bouke de Vries. Dat was vragen om moeilijkheden en koren op de molen voor Delfstrahuizen dat na die wissel nog meer ruimte kreeg, nog driemaal scoorde en daarnaast de mooiste kansen om zeep hielp. Oh ja. Makkum scoorde ook nog een keer tegen toen een afgeslagen voorzet door de op alles en iedereen behalve zichzelf foeterende spits Daniël Kleiterp achter Roosendaal werd geschoten. Uiteindelijk bleef de thuisclub steken op 6-1. Wie alleen de eerste helft heeft gezien zal zich verbazen over die hoge uitslag. Wie alleen de tweede zag zal zich er over verbaasd hebben dat het bij rust nog maar 1-0 was. Vorig jaar verloor Makkum in Delfstrahuizen de openingswedstrijd van het seizoen 2009-2010 met 3-0. De wedstrijd van afgelopen zaterdag en een blik op de ranglijst maken duidelijk dat Makkum dit seizoen geen enkele progressie heeft geboekt. Het was en is nog steeds een talentvolle groep jonge spelers die maar niet tot wasdom wil komen en prima wedstrijden afwisselt met hele slechte. Dat was zaterdag niet anders. Het bleek uiteindelijk een wedstrijd tussen een stel talentvolle jongeren en een ervaren, eveneens talentvolle ploeg mannen. Die wedstrijd werd door de mannen afgetekend gewonnen. Aanstaande zaterdag is een inhaalweekend. Op 9 april speelt Makkum op eigen veld tegen Wolvega dat zaterdag verrassend met 1-4 verloor van Bolswardia. Op sportpark ‘De Braak’ wordt afgetrapt om 15.00 uur.
In een aantrekkelijke wedstrijd heeft Makkum afgelopen zaterdag nipt verloren van koploper Balk. Na een 0-2 achterstand bij rust knokte de ploeg van trainer Hylke Schrale zich na rust nog wel terug tot 2-2 maar uiteindelijk was het Balk dat aan het langste eind trok: 2-3. Gedurende 90 minuten bleken beide ploegen aan elkaar gewaagd. Verrassend genoeg liet Balk Makkum, net als Mulier dat een week eerder deed, veelal het spel maken en trachtte het in de omschakeling toe te slaan. Hoewel het met deze speelwijze geregeld dreigend was had de aanstaand kampioen de overwinning uiteindelijk niet te danken aan goed uitgevoerde counters. Het waren 3 dode spelmomenten die Makkum uiteindelijk de das omdeden. Voor rust scoorde Balk tweemaal. Eerst was het na een kwartier spelen een indraaiende vrije trap waarbij de verdediging van Makkum, net als een week eerder tegen Mulier, niet adequaat reageerde waarna Beerend Altena van dichtbij de openingstreffer voor zijn rekening nam. Na een halfuur spelen verdubbelde Balk de score. Ditmaal was het een hoekschop die niet goed werd verwerkt en door de jarige Durk Bosman hard werd binnengeschoten. Binnen 6 minuten na rust stond Makkum op gelijke hoogte. Eerst was het Daniël Kleiterp die na goed doorzetten van Bouke de Vries de Balkster goalie omspeelde en de 1-2 aantekende. 3 minuten later was het alweer gelijk. De verre ingooi was van Feike Melchers, het doorkoppen van Kleiterp en de afronding van dichtbij door Jesse Adema. Waar sprake was en bleef van een gelijkopgaande strijd was het de koploper die uiteindelijk de gelukkigste bleek toen stopper Johan Boonstra de bal uit een corner van Johannes Altena op ongelukkige wijze in eigen goal kopte. Makkum ging na de nieuwe achterstand op zoek naar de gelijkmaker waardoor Balk wat meer ruimte kreeg en daardoor ook in de tweede helft regelmatig gevaarlijk door kwam. Bijna kwam Makkum is de slotfase nog op gelijke hoogte. Eerst was het Kleiterp die zijn inzet zag geblokt door een van de Balkster verdedigers. In de slotminuut van de wedstrijd was het Jan Hiemstra die de gelijkmaker op zijn schoen had maar de scherp aangesneden vrije trap van Lennart Adema net niet tot doelpunt wist te verlengen. Waar Makkum op basis van het spelbeeld een puntje had verdiend ging Balk er met de volle buit vandoor waardoor de ploeg van Klaas de Jong weer een stapje dichterbij het kampioenschap is gekomen. Door de nederlaag is Makkum op de ranglijst gekelderd van plaats 5 naar 9 met 3 zware wedstrijden voor de boeg. De eerste daarvan is aanstaande zaterdag in en tegen Delfstrahuizen. De runner up won zaterdag met liefst 1-6 van Bolswardia en zal er op gebrand zijn de 2-1 nederlaag die het voor de winterstop tegen Makkum leed recht te zetten.
Voor het eerste sinds het seizoen 1996-1997 heeft Makkum zaterdag de altijd beladen uitwedstrijd tegen Mulier in winst weten om te zetten. Na een 3-2 achterstand bij rust veegde de ploeg van trainer Hylke Schrale na rust de vloer aan met de thuisclub en won de derby afgetekend met 3-6. Man of the match was zonder twijfel Feike Melchers. Met twee doelpunten en 3 assists stond de snelle rechtsbuiten aan de basis van de overwinning. De schrijver van het voorwoord in het programmablad van Mulier had het goed voorzien. “We kunnen vandaag weer genieten van de mooiste derby van het seizoen” aldus de auteur en hij kreeg het gelijk zaterdagmiddag geheel aan zijn zijde. Mooi weer, veel toeschouwers, een aantrekkelijke wedstrijd, strijd van de eerste tot de laatste minuut en niet in de laatste plaats 9 doelpunten maakten de derby tot een van de vermakelijkste van de laatste jaren. Al binnen een halfuur was er viermaal gescoord. Zoals meestal het geval is liet Mulier Makkum ook zaterdag weer het spel maken en trachtte het counterend toe te slaan. Waar Makkum gedurende een groot deel van de eerste helft het initiatief had en de meeste aanvallende ploeg was ging de thuisclub, zoals meestal tegen Makkum, uitermate effectief om met de kansen die het kreeg. Van de 4 doelpogingen die in de eerste 45 minuten zette het 3 om in een doelpunt. Gezegd moet worden dat het daarbij wel tweemaal opzichtig hulp kreeg van Makkum. Al na vijf minuten konden de supporters van de thuisclub voor het eerst juichen toen een vrije trap achter doelman Nota werd gekopt. Lang kon Mulier niet van de voorsprong genieten. Binnen 3 minuten na het openingsdoelpunt was het alweer gelijk toen Feike Melchers na doorkoppen van Daniël Kleiterp prachtig de 1-1 binnenschoot. Waar Makkum in ieder geval optisch de bovenliggende partij was, was het de thuisclub die weer op voorsprong kwam toen doelman Nota twijfelde bij het uitkomen en een der Witmarsumer voorwaartsen er als de kippen bij was om de 2-1 op het scorebord te zetten. Zeker toen een foutje van Rick van As werd afgestraft en de thuisclub zelfs op een 3-1 voorsprong kwam leek een nieuwe nederlaag voor Makkum aanstaande. Daar dachten de spelers van Makkum echter heel anders over. Zij bleven de thuisclub onder druk zetten en creëerden nog voor rust een aantal prima kansen. Uit 1 daarvan, na de mooiste aanval van de eerste helft, was het Kleiterp die na 35 minuten de aansluitingstreffer scoorde. Vlak daarna was het Jesse Adema die de gelijkmaker op zijn schoen had maar keeper Hasta van Mulier redde ternauwernood. Waar Makkum gezien het spelbeeld al voor de thee minimaal op gelijke hoogte had moeten staan duurde het tot een kwartier na rust voordat het via opnieuw Melchers langszij kwam. Daarbij was wel de medewerking van keeper Hasta nodig die zich volkomen verkeek op de boogbal van Melchers: 3-3. Makkum rook na de gelijkmaker bloed, greep de tegenstander bij de strot om die gedurende de rest van de wedstrijd niet meer los te laten. Aanval na aanval golfde richting het doel van keeper Hasta van Mulier en het was wachten op het moment dat Makkum voor het eerst in de wedstrijd een voorsprong zou nemen. Die kwam er uiteindelijk toen een scherpe voorzet van Melchers door een van de verdedigers van Mulier in eigen doel werd gegleden. Dat bleek geenszins het sein voor Makkum om achterover te gaan leunen. Ook na de voorspong bleef Makkum de aanval zoeken en via Kleiterp en Adema – beide keren wederom op aangeven van Melchers – werd nog wat extra zout in de Witmarsumer wonden gestrooid. De vreugde-explosie bij de spelers van Makkum na het laatste fluitsignaal van de goed leidende scheidsrechter Keulen was logischerwijs groot. Niet alleen vanwege de dik verdiende overwinning op de aartsrivaal maar zeker ook omdat Makkum voor het eerst sinds 29 januari, de gestaakte wedstrijd tegen Waterpoort Boys niet meegerekend, weer eens 3 punten kon bijschrijven. Door de overwinning is Makkum geklommen naar de vijfde plaats op de ranglijst. De komende vier weken zal duidelijk worden of Makkum de wisselvalligheid voorbij is en daadwerkelijk een aantal stappen heeft gezet heeft dit seizoen als het aantreedt tegen achtereenvolgens de nummers 1, 2, 3 en 4 (!) van de competitie. Als eerste is komende zaterdag aanstaand kampioen Balk zaterdag te gast op sportcomplex De Braak. Als altijd begint de wedstrijd om 15.00 uur.
Na ruim een uur spelen is de wedstrijd tussen de elftallen van Makkum en Waterpoort Boys afgelopen zaterdag door scheidsrechter Vinke uit Wommels gestaakt. Na een vermeende buitenspelsituatie voelde Vinke zich bedreigd door een aantal spelers van de gasten waarna de leidsman met nog een klein halfuur te spelen een voortijdig einde maakte aan de wedstrijd. In het verleden zijn door Makkum en Waterpoort Boys pittige wedstrijden gespeeld waarbij de emoties tussen beide ploegen nu en dan hoog opliepen. Daarvan was zaterdag geen sprake. Vergeleken met die roemruchte wedstrijden van weleer was zaterdag sprake van een tam potje. Het staken van de wedstrijd had dan ook niets met hard spel te maken maar was enkel het gevolg van het in de ogen van de scheidsrechter te fel protesteren door (supporters van) de gasten tegen zijn beslissingen. Al in de rust werd door scheidsrechter Vinke overlegd met beide aanvoerders terwijl het publiek door de speaker van dienst werd verzocht zich in het tweede bedrijf te onthouden van commentaar op de leiding. Helaas zonder veel resultaat. Bij het begin van de tweede helft stond Makkum, dat zich weinig aantrok van alle opwinding bij de tegenpartij, overigens al op een comfortabele 2-0 voorsprong. Na een matig eerste halfuur waarin rommelig voetbal de boventoon voerde scoorde de thuisclub binnen 5 minuten tweemaal. En hoe! Eerst was het Daniël Kleiterp die een vrije trap vanaf de zijkant van het veld prachtig over keeper Jordy Heerings van Waterpoort Boys krulde. Vijf minuten later liet Jesse Adema de supporters van Makkum voor de tweede keer juichen. Na een mooie steekpass van Feike Melchers was de afronding van Adema in de kruising net als het eerste doelpunt van hoog niveau. De grensrechter van Waterpoort Boys vlagde nog wel voor buitenspel maar de uitstekend leidende Vinke had net als alle toeschouwers goed gezien dat van buitenspel geen sprake was. Dat leidde in de rust tot nogal wat frustraties bij de gasten waarbij onder andere de kwaliteit van de reclameborden werd uitgetest. Die bleek prima en de borden hebben alle tests dan ook redelijk goed doorstaan. Waterpoort Boys wisselde in de rust niet van spelers maar op last van Vinke wel van grensrechter. Dat zal vast niet de reden zijn geweest dat de Boys na rust plotseling een stuk beter gingen voetballen. Met een aanvallender concept drukte het Makkum achteruit met als consequentie dat de snelle spitsen van de thuisclub wel wat meer ruimte kregen dan voor rust. Waterpoort Boys was in de eerste fase na de thee echter de gevaarlijkste ploeg en de aansluittreffer van Hidde Beukelaar na een kwartier spelen kwam dan ook niet uit de lucht vallen. Vijf minuten later kwam helaas een voortijdig einde aan de wedstrijd toen scheidsrechter Vinke een aanval van Waterpoort Boys affloot voor buitenspel waarop enkele spelers van de gasten wederom furieus reageerden. Vinke vond het nu welletjes geweest en staakte de wedstrijd. Afgewacht zal moeten worden wat de tuchtcommissie van de KNVB beslist. Wordt de wedstrijd alsnog uitgespeeld of kan Makkum de 3 punten bijschrijven zonder dat verder wordt gespeeld. Ongeacht de uitspraak van de tuchtcommissie is het hoe dan ook betreurenswaardig dat een wedstrijd op deze manier eindigt. Aanstaande zaterdag speelt Makkum in Witmarsum de derby tegen Mulier. Dat het daar al meer dan een decennium niet meer wist te winnen is algemeen bekend. Wellicht dat daar, nu alle neuzen weer dezelfde kant op lijken te wijzen, zaterdag op sportcomplex It Fliet verandering in komt.
In de tweede ronde van de strijd om de KNVB-beker is Makkum afgelopen zaterdag uitgeschakeld door ONT. In een aantrekkelijke, gelijkopgaande wedstrijd bleek de thuisclub uiteindelijk net iets effectiever dan de bezoekers en won op basis daarvan verdiend met 3-1. Diezelfde uitslag stond een week eerder ook op het scorebord na de uitwedstrijd tegen Creil. Het contrast met de wedstrijd in de polder kon evenwel bijna niet groter zijn. Waar in Creil nog sprake was van een onherkenbaar zwak en zonder enige overtuiging spelend elftal stond er in Opeinde weer een team in het veld dat knokte voor wat het waard was en bij tijd en wijle bovendien nog aardig voetbal liet zien ook. Dat aardige voetbal had als resultaat dat Makkum gedurende de wedstrijd minimaal evenveel kansen kreeg als de thuisclub. ONT bleek evenwel net iets ‘gehaaider’ in de afronding en had met Mario Dekker bovendien de beste man van het veld in zijn gelederen. Behalve het heel behoorlijke voetbal dat de ploeg weer liet zien, speelde het voor het eerst sinds weken weer als een team en deed dat, ondanks de tegenslagen die het kreeg te verwerken, tot het laatste fluitsignaal van de prima leidende scheidsrechter Stoetman uit Smilde. Daarbij zal ook meegespeeld hebben dat Makkum weer in een ‘normale’ opstelling speelde. Johan Boonstra, tegen Creil nog spits, begon weer op z’n vertrouwde positie als voorstopper, Rik van As mocht weer starten als linksback terwijl Daniël Kleiterp als vanouds stond opgesteld in de spits. Daarnaast keerden Niels de Boer en Lennart Adema weer terug in de ploeg. Met name de terugkeer van die laatste deed de ploeg zichtbaar goed. Helaas voor Makkum ontbrak Feike Melchers in de basisopstelling als gevolg van een lichte blessure terwijl Piter Genee voor de tweede keer in 3 wedstrijden verstek liet gaan. Op het knusse sportpark Douwekamp in De Pein bleken de ploegen het eerste halfuur aan elkaar gewaagd. Na zo’n 25 minuten opende de thuisploeg de score toen Mario Dekker uit een terecht gegeven strafschop de 1-0 aantekende. Makkum rechtte na de tegenvaller de rug en kreeg nog in de eerste helft een aantal prima mogelijkheden langszij te komen. Voor de thee lukte dat nog niet maar vlak na rust kwam de ploeg toch op gelijke hoogte. En weer was het Daniël Kleiterp die een patent op mooie doelpunten lijkt te hebben die op prachtige wijze zijn tegenstander uitkapte en de bal met links hard en hoog in het doel joeg. Waar Makkum even dacht het heft in handen te kunnen nemen schakelde ONT een tandje bij en kwam al snel weer op voorsprong. Na een mooie aanval was het Egbert Hulzinga die doelman Theo Nota met een droge schuiver vanaf de rand van de zestienmeter kansloos liet. Makkum moest weer in de achtervolging en deed dat met verve. Het creëerde enkele prima kansen en de nieuwe gelijkmaker hing in de lucht. Omdat ook ONT continu dreigend bleef voltrok zich voor de toeschouwers een aantrekkelijke tweede helft tussen 2 met open vizier strijdende teams. Uiteindelijk was het de thuisclub die aan het langste eind trok. Makkum blafte flink maar beet niet terwijl ONT de trekker direct overhaalde als het daartoe de kans kreeg. Een kwartier voor tijd was het Henk Bruinsma die het vonnis over Makkum voltrok door na een snelle counter die ‘rook’ naar buitenspel hard de 3-1 binnen te schieten. Nog gaf Makkum niet op maar hoewel het nog enkele mogelijkheden kreeg lukte het de ploeg niet meer terug te komen in de wedstrijd. Ondanks de nederlaag kan Makkum terugzien op een goede wedstrijd tegen de koploper van de derde klasse B waarin het zich revancheerde voor de (wan)prestatie van vorige week. Niet zozeer qua score, het was vooral een revanche op zichzelf. En dat deed alle toch weer meegereisde supporters zichtbaar goed. Aanstaande zaterdag ontvangt Makkum Waterpoort Boys dat 2 punten meer heeft dan Makkum met 2 wedstrijden minder gespeeld. Aanvang van de wedstrijd op sportpark De Braak: 15.00 uur.
OPEINDE - In
de competitie speelde ONT nog niet tegen een beter voetballende tegenstander dan
Makkum. Omdat ONT effectiever omging met de kansen stond er na 90 minuten een
3-1 stand op het scorebord. Smet op de wedstrijd was de zware knieblessure voor
ONT’er Jasper Drenthe.
Makkum had een praatsessie nodig om zich voor te bereiden op de ontmoeting met
ONT. Vorige week werd een smadelijke nederlaag geleden tegen de nummer laatst
van de competitie. De praatsessie had blijkbaar geholpen want ONT had veel
moeite met Makkun. De bezoekers beschikten over een team met veel lopende
spelers en drie prima spelers in de aanval. Met name Daniel Kleiterp vroeg veel
aandacht van de ONT verdedigers. Het was ook Kleiterp die na drie minuten ONT
Rory Bruinja tot een redding dwong. Het publiek kreeg daarna een eerste helft te
zien met een onmachtig ONT en een beter spelend Makkum. Maar de bezoekers konden
het betere voetbal niet omzetten in doelrijpe kansen.
ONT kwam na 26 minuten op voorsprong door een penalty. Mario Dekker werd in de
zestien onderuit gelopen en benutte de strafschop daarna. Dat Makkum niet
ongevaarlijk was bleek net over het half uur. Eerst moest Sietse Jansma na een
corner de bal van de lijn halen en even later deed Jacco Tuinstra dat na een
inzet uit een vrije trap.
Na rust was er een ander spelbeeld. Beide partijen gooiden er meer strijd in
waarbij Makkum voetballend vaardig bleef. Dat leidde drie minuten na rust tot de
gelijkmaker. Kleiterp speelde zich mooi vrij en schoot de bal langs de kansloze
ONT doelman Rory Bruinja tegen het net. Eigenlijk tegen de veldverhoudingen in
kwam ONT na 57 minuten op een 2-1 voorsprong. Een schot van Danny Zijnstra werd
geblokt. Invaller Egbert Hulzinga pikte de bal op en passeerde Makkum doelman
Nota met een schot langs de paal. Tien minuten daarna was er het dieptepunt in
de wedstrijd. Jasper Drenthe draaide weg bij zijn tegenstander, kreeg nog een
tikje en verdraaide daarna zijn knie. De benjamin van de ONT selectie heeft
waarschijnlijk zijn voorste kruisband afgescheurd.
Voor Makkum had Willem van der Velde de gelijkmaker op zijn schoen. In een één
tegen één situatie was ONT doelman Bruinja de Makkumer de baas. ONT besliste de
wedstrijd tien minuten voor tijd. Henk Bruinsma ontdeed zich van drie
tegenstanders en legde al zijn gram in een doeltreffend schot. Makkum probeerde
nog wat terug te doen met een kopbal van Jesse Adema die over ging en een vrije
trap van Lennard Adema die een prooi werd van Bruinja.
Het bleef bij 3-1 en dat was een overwinning voor de meest effectieve partij en
niet voor de best voetballende ploeg. Met deze overwinning plaatste ONT zich bij
de laatste 32 van de district Noord KNVB beker.
Al vele jaren heeft het eerste elftal van de voetbalvereniging Makkum een trouwe supportersschare die ook alle uitwedstrijden van de ploeg bezoekt. Zelden of nooit zullen deze loyale supporters een slechtere wedstrijd van hun team hebben aanschouwd dan afgelopen zaterdag in Creil. Vorige week kon u op deze plaats lezen dat als Makkum zo zou spelen als de eerste helft tegen Oudehaske het zich de reis naar de polder beter kon besparen. Na het zien van de wedstrijd in Creil kan in ieder geval gesteld worden dat Makkum niet zo slecht speelde als die eerste 45 minuten tegen Oudehaske. Het speelde nog vele malen slechter. Ditmaal niet een helft maar de volle 90 minuten. Uiteindelijk verloor Makkum, na een wedstrijd die bij tijd en wijle pijn deed aan de ogen en waarvoor een gemiddelde vijfdeklasser zich diep zou schamen, kansloos met 3-1. En die uitslag was nog geflatteerd ook. Waren de spitsen van Creil zaterdag iets beter met de kansen omgesprongen dan had de ploeg in 1 klap de 9-1 nederlaag die het een week eerder leed tegen Bolswardia weggepoetst. Dankzij het om zeep brengen van vele kansen en niet in de laatste plaats het scherpe vlaggen van grensrechter Verbiest van de bezoekers bleef de schade voor Makkum uiteindelijk nog beperkt tot ‘slechts’ 3 tegendoelpunten. Vrijwel alle kansen van de thuisclub kwamen op identieke wijze tot stand. Creil liet Makkum een beetje aanmodderen –een term die goed aansloot bij zowel de kwaliteit van de grasmat als het spel van de bezoekers– en bij balverlies volgde er een lange haal naar voren over de verdediging van Makkum. Die stond de hele wedstrijd op de middellijn gepositioneerd. Een kamikazetactiek die ook in de eerste helft tegen CVVO werd gehanteerd. Destijds werd de spelwijze in de rust gecorrigeerd. Dat gebeurde zaterdag niet waardoor de rappe voorwaartsen van de thuisclub zowel voor- als na rust keer op keer in de diepte konden worden aangespeeld. De supporters van Makkum raakten halverwege de tweede helft de tel kwijt. Was het nu de 11e of 12e keer dat een speler van Creil vrije doortocht had richting Makkumer goal? Gelukkig voor Makkum was het in veel gevallen Brian Donk van de thuisclub die alleen op keeper Theo Nota mocht afgaan. De wijze waarop de watervlugge spits kans op kans om zeep hielp werkte regelmatig op de lachspieren. Tussen alle kansen en de 3 doelpunten van Creil door deed Makkum amechtige pogingen zich in de wedstrijd te knokken. Dat lukte van geen kanten. Zeker, er waren enkele excuses. Zo ontbraken wegens vakantie en ziekte 2 basisspelers terwijl aanvoerder Piter Genee om (jawel) disciplinaire redenen op de bank begon. Noodgedwongen moest trainer Hylke Schrale zijn team derhalve flink aanpassen. De jarige Teake Elgersma mocht weer eens opdraven terwijl ook Willem van der Velde net als tegen Oudehaske weer in de basis mocht starten. Meest opzienbarend was echter de keuze van Schrale om de voor het eerst in tijden weer beschikbare voorstopper Johan Boonstra in de spits op te stellen. Geen van de meegereisde supporters verbaasde zich erover dat deze onbegrijpelijke tactische zet faliekant verkeerd uitpakte. Ondanks het erbarmelijke spel slaagde Makkum er toch nog in te scoren. Halverwege de tweede helft was het Daniël Kleiterp die zichzelf de hele wedstrijd voorbij liep en nauwelijks oog had voor zijn medespelers maar desondanks op werkelijk prachtige wijze keeper Koeslag van Creil wist te verschalken. Wat is er toch aan de hand met Makkum? Het voert te ver en past ook niet om in dit verslag te uit te weiden over alle ins en outs. Duidelijk is evenwel dat het zowel binnen als buiten de witte lijnen op dit moment flink ‘rommelt’ binnen de selectie. Het is te hopen dat de technische leiding er deze week in slaagt alle koppen weer de zelfde kant op te krijgen en dat met de wedstrijd tegen Creil het absolute dieptepunt van het seizoen is bereikt. Lukt dat niet dan zou Makkum nog wel eens een heel vervelend slot van de competitie tegemoet kunnen gaan. Was er voor de trouwe aanhang van Makkum dan helemaal niets te vieren? Toch wel! Alle hoofdprijzen in de verloting gingen zaterdag naar supporters van de bezoekers. Het was een schrale troost na een in alle opzichten trieste middag. Aanstaande zaterdag speelt Makkum in de tweede ronde van de beker in Opeinde tegen ONT. Speciaal voor de wedstrijd is een supportersbus geregeld waarvoor de supporters van Makkum kunnen intekenen. Het is voor de vereniging te hopen dat de meesten dat al voor de wedstrijd tegen Creil hebben gedaan.
Het jaar 2011 begon zo mooi voor Makkum. Na overwinningen tegen CVVO en Bolswardia leek een hoge klassering aan het einde van de competitie weer tot de mogelijkheden te behoren. Zeker in de wetenschap dat na de twee winstpartijen op vreemde bodem thuiswedstrijden zouden volg tegen relatief zwakkere tegenstanders. Vorige week zat het de ploeg niet mee tegen QVC. Ondanks een veldoverwicht slaagde Makkum er niet in de ploeg uit Stavoren te verslaan met duur puntverlies tot gevolg. Winst tegen Oudehaske was, zeker met het oog op het zware programma de komende tijd, dan ook hard nodig om de hoge verwachtingen te realiseren. Het liep zaterdagmiddag evenwel anders. Niet Makkum zou zijn derde overwinning boeken na de winterstop maar Oudehaske. Zonder de oranjehemden te kort te willen doen had het de overwinning feitelijk te danken aan een totale ‘offday’ van de thuisclub. Dat wil zeggen, een halve offday. Eigenlijk werden er door Makkum zaterdag twee wedstrijden gespeeld. Twee wedstrijden van 45 minuten. De eerste wedstrijd werd kansloos met 0-3 verloren. Toen het kalf halverwege de wedstrijd al vrijwel verdronken was trachtte de ploeg de rug nog wel te rechten maar dat bleek niet voldoende om een of meer punten uit het vuur te slepen. Niet zozeer de nederlaag zelf als wel de manier waarop deed de weinige toeschouwers die het koude, regenachtige weer zaterdagmiddag trotseerden, de wenkbrauwen menigmaal fronsen. Een apathisch spelende thuisploeg bakte er de eerste 45 minuten helemaal niks van. Makkum trad aan zonder een drietal vaste krachten. Aanvoerder Piter Genee was afwezig, spits Daniël Kleiterp was om disciplinaire redenen gepasseerd terwijl Feike Melchers niet fit genoeg was bevonden en naast Kleiterp op de bank plaatsnam. Aanvoerder Genee werd in het hart van de verdediging vervangen door de debuterende Pier Hibma. Menno Bijlsma, terug na een schorsing, begon in de spits terwijl Willem van der Velde startte als linksbuiten. Het ontbreken van de vaste krachten leek een verlammende uitwerking op de ploeg te hebben. Elke overtuiging ontbrak, passes over 3 meter mislukten terwijl de nieuwelingen in de ploeg, voorzichtig gezegd, geen al te sterke indruk maakten. Oudehaske wist niet wat het overkwam –thuis werd het nog met 0-5 zoek gespeeld door Makkum- en profiteerde dankbaar van het chaotische spel van de thuisploeg. Dat deed het, nog voor de thee, drie maal en op de 0-3 ruststand was weinig tot niets af te dingen. Behalve 2 vrije trappen van Lennart Adema die voor enig gevaar zorgden kwam Makkum niet of nauwelijks in het spel voor. Disciplinaire straffen duren in de sport in de meeste gevallen totdat de trainer de gepasseerde speler weer nodig heeft en dus werd Kleiterp samen met Melchers na de thee weer onder de wapenen geroepen. Met 4 spitsen, een aanvallende middenvelder maar vooral meer passie en overtuiging ging Makkum in de achtervolging. Naar mate de wedstrijd vorderde trok zelfs laatste man Jan Hiemstra, die de hele wedstrijd onsportief werd bejegend door coach Pasveer van de bezoekers, mee ten aanval. Va banque spelend draaide Makkum de rollen om, was nu zelf de bovenliggende partij en kwam nog bijna langszij. Dat lukte, hoewel het nog wel driemaal scoorde, uiteindelijk net niet. Zowel 10 minuten na rust als 10 minuten voor het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Vegterlo uit Nagele was het Lennart Adema die scoorde voor Makkum en de spanning in de wedstrijd terugbracht. Tussendoor had Makkum pech dat Vegterlo een zuiver doelpunt van de thuisploeg afkeurde. Hoewel hij al naar het midden had gewezen, kwam Vegterlo op zijn beslissing het doelpunt toe te kennen terug nadat grensrechter Hak van Oudehaske aangaf dat de bal de doellijn niet zou hebben gepasseerd. Dat was zuur voor Makkum maar duidelijk was ook dat de nederlaag niet het gevolg was van die ene arbitrale misser. Het verlies was geheel te wijten aan het collectieve falen in de eerste helft. Aanstaande zaterdag speelt Makkum in en tegen rodelantaarndrager Creil dat zaterdag met liefst 9-1 verloor van Bolswardia. Spelend zoals na rust heeft Makkum een goede kans de 3 punten mee naar huis te nemen. Speelt de ploeg zoals de eerste 45 minuten dan kan het zich de lange reis naar de polder beter besparen.
Na 2 uitoverwinningen op rij is Makkum er afgelopen zaterdag niet in geslaagd het laaggeklasseerde QVC naar een nederlaag te spelen. Ondanks een veldoverwicht gedurende het grootste deel van de wedstrijd slaagde de ploeg van trainer Hylke Schrale er niet in keeper Huitema van de gasten te verschalken. De wedstrijd werd gespeeld onder zeer moeilijke omstandigheden. Door de harde westerstorm was goed voetbal nagenoeg onmogelijk. Ondanks de lastige omstandigheden en het ontbreken van de geschorste centrumspits Daniël Kleiterp kwam de thuisploeg net als een week eerder goed uit de startblokken. Binnen de minuut was het Lennart Adema die van afstand de kwaliteiten van keeper Huitema op de proef stelde. Uit de toegekende corner was het spits Menno Bijlsma die de hoek voor het uitzoeken had maar recht in de handen van Huitema kopte. Zowel in de eerste als tweede helft zouden nog een flink aantal kleine en grote kansen volgen. Daarbij had Makkum niet al teveel van de tegenstander te duchten. De mannen van trainer Wieger Sinnema probeerden er daar waar het kon wel uit te komen maar slaagden er tegen de degelijke verdediging van Makkum niet of nauwelijks in enig gevaar te stichten. Gedurende de hele wedstrijd hoefde doelman Theo Nota slechts tweemaal handelend op te treden. De beste kans voor Makkum in de eerste helft was vlak voor rust voor Jesse Adema. Na een prachtige steekbal ‘buitenkantje links’ van Lennart Adema schoot de snelle linksbuiten net voorlangs. Ook in het eerste deel van de tweede helft kreeg Makkum, nu spelend met de stormachtige wind in de rug, nog een aantal prima mogelijkheden de wedstrijd open te breken. Al in de tweede minuut moest keeper Huitema van de Quick Valken Combinatie al zijn kwaliteiten aanspreken op een vlammend schot vanaf de rand van de zestienmeter. Nadat Makkum ook in de fase hierna nog een aantal hele en halve kansen miste –de beste was voor Bijlsma die na een scherp aangesneden voorzet net naast kopte- ging het steeds gehaaster en onzorgvuldiger spelen. Met twee wissels probeerde trainer Schrale nog een beslissing te forceren maar dat lukte niet. QVC bleef in de slotfase redelijk eenvoudig overeind en begroette na 90 minuten met vreugde het eindsignaal van de goed leidende scheidsrechter Drewes uit Leeuwarden. Een winstpuntje in de strijd tegen degradatie voor de ploeg uit Stavoren, duur puntverlies voor Makkum in de strijd om de derde plaats. Aanstaande zaterdag speelt Makkum wederom een thuiswedstrijd. Op sportpark ‘De Braak’ is het dan gastheer van Oudehaske dat zaterdag met 4-1 won van Bolswardia. Volgens trainer Loet Boot van Bolswardia overigens tegen alle verhoudingen in. “Wij de kansen, zij de doelpunten” aldus het wekelijkse commentaar van de Bolswarder trainer..
Op een ijskoud sportcomplex ‘Het Bolwerk’ heeft Makkum ook zijn tweede wedstrijd na de winterstop winnend afgesloten. Dankzij twee doelpunten van Jesse Adema versloeg de ploeg van trainer Hylke Schrale het tot zaterdag één plaats lager geklasseerde Bolswardia met 0-2. Net als Makkum beschikt ook Bolswardia over een prachtig kunstgrasveld en dus kon de wedstrijd ondanks de ijzige temperaturen - het kwik kwam zaterdagmiddag niet boven het nulpunt uit - gewoon doorgaan. Onder het toeziend oog van trainer Wieger Sinnema van QVC, komende zaterdag de tegenstander van Makkum, begon de wedstrijd spectaculair. Dat er na 10 minuten nog een brilstand op het scorebord stond was een klein mirakel. Eerst was het Makkum dat via Jesse Adema twee goede kansen kreeg de score te openen. Daarna miste Bolswardia via Thomas van Zuiden een opgelegde kans om op voorsprong te komen. Na een goede aanname schoot de Bolswarder spits hoog over. In de loop van de wedstrijd zouden, zonder dat van goed voetbal sprake was, nog vele kansen volgen. Uiteindelijk was het echter alleen Adema die deze middag daadwerkelijk doeltreffend zou zijn. Na een matige fase in de wedstrijd opende Adema na 35 minuten de score. Na een goede actie in de zestienmeter joeg de grillige spits de bal snoeihard in de kruising achter de kansloze keeper Nieuwenhuis. Was het eerste doelpunt van Adema een plaatje, de tweede was zo mogelijk nog mooier. De ditmaal naar de rechterkant uitgeweken spits kreeg de bal net buiten het strafschopgebied aangespeeld en met een simpele voetbeweging schoot hij de bal met binnenkant rechts in de verste kruising over de verbouwereerde Nieuwenhuis. Lucky of niet, een fantastische goal was het hoe dan ook. Nog geen 5 minuten later had Adema zijn hattrick kunnen en misschien wel moeten voltooien. Na een slimme steekbal had hij de hoek voor het uitkiezen maar ditmaal behoedde Nieuwenhuis zijn ploeg voor verder onheil. Vlak voor rust was het weer de beurt aan Bolswardia. Bijna kwam de thuisploeg terug in de wedstrijd maar met een katachtige reflex voorkwam doelman Theo Nota de aansluittreffer op een inzet van dichtbij. Waar Makkum tijdens de thee ongetwijfeld de gedachte zal hebben gehad na rust via snelle counters de onzeker spelende Bolswarder defensie verder in het nauw te brengen kreeg het al na een minuut spelen een forse tegenvaller te verwerken. Bij de eerste de beste aanval over de linkervleugel constateerde de tot dat moment foutloos fluitende scheidsrechter Van der Leur (korte mouwtjes!) een slaande beweging van spits Daniël Kleiterp die met rood van het veld werd gestuurd. Logisch gevolg van het wegzenden van Kleiterp was dat Bolswardia wat meer balbezit had dan voor rust. Daarvan wist het echter niet te profiteren. Zeker, het kreeg, net als voor rust, ook in de tweede 45 minuten nog enkele kansen maar die waren nauwelijks het gevolg van het numerieke overwicht. De thuisclub bleef volharden in de lange bal en speelde Makkum daarmee aardig in de kaart. De afvallende bal was in de meeste gevallen voor de bezoekers en in de omschakeling bleef ook Makkum op die manier continu dreigend. Daarbij was een niet onbelangrijke rol weggelegd voor de prima ingevallen Bouke de Vries die in de relatief korte tijd die hij speelde vele meters aflegde en zowel in verdedigend als aanvallend opzicht zijn steentje bijdroeg aan de uiteindelijke overwinning. Ondanks dat beide teams nog enkele kansen kregen slaagde geen van beide ploegen er in na rust nog te scoren. Toch was er, wederom aan de kant van Makkum, nog één hoogtepuntje te noteren. Terwijl de meeste toeschouwers zich al richting warme kantine begaven was het linksback Rick van As die, geheel in contrast met het technische niveau van de wedstrijd, aan een rush begon die zijn weerga niet kende. Op inzet en techniek slalomde de toch niet als ballerina bekend staande Van As zich door en langs 5 Bolswardianen waarbij hij, als ware hij Messi zelf, ook nog een keer om zijn eigen as draaide. Helaas voor de spijkerharde verdediger gelukte het hem net niet om ook de laatste horde op weg naar eeuwige roem, keeper Nieuwenhuis, te slechten. Na 2 uitoverwiningen op rij speelt Makkum aanstaande zaterdag thuis tegen QVC. Op sportpark ‘De Braak’ wordt afgetrapt om 15.00 uur.
Na een rustperiode van 2 maanden won het eerste elftal van de voetbalvereniging Makkum afgelopen zaterdag zijn eerste wedstrijd na de winterstop in Lemmer van CVVO. Na rust boog de ploeg van trainer Hylke Schrale een 1-0 achterstand om in een 1-3 overwinning. Voorafgaande aan de wedstrijd bedroeg het verschil tussen de nummers 7 en 11 op de ranglijst slechts 3 punten. Winst voor Makkum zou betekenen dat het een gat zou slaan met de onderkant van de middenmoot en de derde plaats weer in het vizier zou komen. De meegereisde supporters uit Makkum waren vooraf redelijk positief gestemd. Dit niet in de laatste plaats door het vertoonde spel in de laatste oefenwedstrijd op dinsdagavond tegen zondag tweedeklasser Wolvega. Met name de eerste helft speelde Makkum op het eigen kunstgrasveld heel aardig combinatievoetbal wat leidde tot een vijftal uitgespeelde kansen waarvan er 2 werden benut. Pas in de tweede helft van de wedstrijd, op het moment dat er flink werd gewisseld, werd Makkum door de paarshemden uit Wolvega uiteindelijk naar een 2-4 nederlaag gespeeld. In vergelijking met de laatste wedstrijden voor de winterstop zijn er door trainer Schrale een aantal wijzigingen in de basisopstelling doorgevoerd. Behalve dat enkele langdurig geblesseerden weer van de partij zijn heeft de verdediging van Makkum een kleine metamorfose ondergaan. Laatste man Jelle van der Velde is verhuisd naar de rechtsbackpositie terwijl het centrale verdedigingsduo zowel in de wedstrijd tegen Wolvega als zaterdag tegen CVVO bestond uit aanvoerder Piter Genee en Jan Hiemstra. Dat bleek in de eerste helft tegen de Lemsters geen onverdeeld succes. Rechtsback Van der Velde moest duidelijk wennen aan zijn nieuwe positie en grossierde de eerste 45 minuten in foutieve passes terwijl laatste man Hiemstra met veel teveel ruimte in zijn rug speelde. Omdat ook de middenvelders van Makkum geen grip op de wedstrijd konden krijgen was de thuisploeg, zonder goed te voetballen, voor rust een stuk dreigender dan de bezoekers. Al in de tweede minuut van de wedstrijd leidde het riskante verdedigen van Makkum tot een vroege voorsprong voor de thuisclub. De eerste de beste lange bal over de op de middenlijn staande defensie van Makkum was een prooi voor de rechtsbuiten van CVVO. Deze bediende spits Haarman die simpel de 1-0 kon binnenschieten. Het bleek achteraf 1 van de schaarse hoogtepunten van een zeer matige eerste helft. CVVO was voor de thee nog enkele malen dreigend terwijl Makkum aan de andere kant wel druk probeerde te zetten maar daar maar zelden in slaagde. Dat voetbal soms een vreemd spelletje is bleek de eerste 25 minuten na rust. Waar Makkum de eerste helft niet of nauwelijks gevaarlijk was geweest kreeg het, frank en vrij en met veel beleving voetballend, in die periode liefst 7 opgelegde kansen. Binnen een kwartier was de achterstand omgebogen in een voorsprong. Eerst was het Van der Velde die liet zien wel degelijk een prima trap in de voeten te hebben en met een schitterende pass Menno Bijlsma vrij voor de keeper zette die alleen maar tegen de bal aan hoefde te lopen: 1-1. Zowel voor als na de gelijkmaker kreeg Makkum kans op kans waarbij met name de gevaarlijkste aanvaller van de middag, Jesse Adema, net niet zorgvuldig genoeg was in de afronding. De revanche van Adema mocht er echter zijn. Na de mooiste aanval van de middag speelde hij zijn man uit, behield het overzicht en bediende goudhaantje Bijlsma die weer op de goede plaats stond en simpel kon afronden. Omdat Makkum door het missen van alle kansen de wedstrijd niet al in een vroeg stadium besliste bleef de thuisclub in de wedstrijd en ging het met veel enthousiasme op zoek naar de gelijkmaker. Daarin slaagde het, hoewel het nog enkele kansjes kreeg, niet. Aan de andere kant duurde het erg lang voordat Makkum de wedstrijd definitief in het slot gooide. Uiteindelijk was het Feike Melchers die de meegereisde supporters vlak voor tijd voor de derde keer liet juichen door attent te reageren op een lange pass van achteruit en beheerst de 1-3 eindstand op het scorebord zette. Door de overwinning is Makkum Nijland gepasseerd op de ranglijst en staat het nu zesde met slechts een puntje achterstand op de nummer 3, Waterpoort Boys. Aanstaande zaterdag speelt Makkum in Bolsward de derby tegen Bolswardia dat zaterdag met 1-5 won van QVC.
Op een ijskoud sportpark De Braak is Makkum er afgelopen zaterdag in geslaagd ten koste van vierdeklasser Arum de tweede ronde van het bekertoernooi te bereiken. Na een 2-2 eindstand won het elftal van trainer Hylke Schrale na strafschoppen. “Ik ga volgende week niet mee naar Lemmer. D’r zit hé-le-máál niks meer in”. De opmerking van een van de vaste supporters van Makkum 1, even na rust, was niet onlogisch. Het spel van haar ploeg was tot dat moment ver onder de maat geweest terwijl het bezoekende Arum Makkum technisch de baas was. Ondanks het zwakke spel was de thuisploeg na zo’n 20 minuten spelen nog wel op voorsprong gekomen. Omdat van vlotlopend combinatiespel tot dan toe nog geen moment sprake was geweest, was het niet verrassend dat de 1-0 op het scorebord kwam na een prachtige individuele actie. Na een slalom langs 4 spelers was het Lennart Adema die keeper Robert Rinia van de bezoekers met een droge schuiver kansloos liet. Was de eerste goal van Makkum een technisch hoogstandje, de tweede goal was zo mogelijk nog mooier. Een kwartier na de voorsprong van de thuisploeg was het aanvallende middenvelder Bouke de Vries die de bal na uit een corner met een fantastische volley in de kruising schoot. Eén kanttekening diende daarbij wel te worden gemaakt. De Vries deed dat in eigen doel. Zeker na de gelijkmaker zakte Makkum als een plumpudding in elkaar en waren de bezoekers lange tijd de beter combinerende ploeg. Al weken is duidelijk dat de spelers van Makkum in een tactisch keurslijf zitten dat hen niet lijkt te passen. Waar de ploeg jarenlang, niet zonder succes, gewend is geweest in een systeem met 2 spitsen te voetballen wordt dit seizoen consequent in een 4-3-3 systeem ‘met de punt naar voren’ gespeeld. Bijzonder is dat het dat niet alleen doet als het blessurevrij en compleet is maar ook als er, zoals de laatste tijd het geval is, meerdere geblesseerden zijn en de ploeg de spelers en de kwaliteiten mist om dit systeem uit te voeren. Zelfs als er, zoals vorige week tegen Nijland, geen enkele spits fit is, wordt niet getornd aan het systeem waardoor meerdere spelers op posities moeten spelen die ze niet gewend zijn. Gevolg is een al weken onsamenhangend spelend team dat inmiddels flink gezakt is op de ranglijst maar ook een vierdeklasser zijn wil niet kan opleggen. Sterker, na een kwartier spelen in de tweede helft waren het de gasten die brutaal en niet onverdiend op voorsprong kwamen nadat een breedtepass van Lennart Adema werd onderschept en de verdediging van de thuisclub werd uitgespeeld. Makkum mocht niet klagen toen een tiental minuten later een nieuwe goal van Arum wegens vermeend buitenspel werd afgekeurd. Naar achteraf bleek een beslissend moment in de wedstrijd. Makkum begon na de al dan niet terecht afgekeurde 1-3 iets beter te spelen terwijl het beste er bij Arum wat af leek. Dat resulteerde een kwartier voor tijd in de 2-2 toen Menno Bijlsma binnenkopte uit een voorzet van Bouke de Vries die daarmee zijn ‘foutje’ van een klein uur eerder enigszins goedmaakte. Met aanvoerder Piter Genee weer in de ploeg kwam Makkum in de laatste fase van de wedstrijd niet meer in de problemen. Daarentegen kon het aanvallend ook niet veel meer afdwingen. En dus moesten de kleumende supporters na 90 minuten de kou nog wat langer trotseren alvorens men de warme kachel kon opzoeken en was het wachten op de beslissende strafschoppenserie. Die kon eerst aanvangen nadat de overigens prima leidende scheidsrechter Dreves de medewerker van dienst van de v.v. Makkum er op had geattendeerd dat de hoekvlaggen toch echt nog niet mochten worden verwijderd aangezien, zo gaf de leidsman duidelijk aan, “de wedstrijd nog niet is afgelopen”. Dreves had natuurlijk gelijk. Niet alleen volgens de regels maar uiteraard is het altijd mogelijk een strafschop binnenkant hoekvlag binnen te schieten. Waar in strafschoppenseries de doelverdedigers vaak een hoofdrol vervullen was dat zaterdag niet het geval. Integendeel. Beide goalies speelde bij alle 10 strafschoppen geen enkele rol van betekenis. Makkum benutte alle 5 strafschoppen feilloos terwijl de eerste 4 spelers van Arum dat ook deden. En dus was de druk op de laatste penaltynemer van de gasten groot. Zo groot dat hij de bal via de lat overschoot waardoor Makkum, ondanks dat het langs de rand van de afgrond was gegaan, op het nippertje de volgende ronde bereikte. Dat hadden eerder op de middag ook de A-junioren al gedaan. In een sportieve wedstrijd werd Oeverzwaluwen A1 met 3-1 verslagen. Aanstaande zaterdag speelt Makkum, ijs en weder dienende, in Lemmer tegen CVVO. Of eerdergenoemde trouwe supporter dan toch weer van de partij is? Vast wel.
In een zeer matig duel hebben de eerste elftallen van Makkum en Nijland afgelopen zaterdag de punten gedeeld. Na een 0-0 ruststand scoorden beide ploegen na rust één maal. Aanvoerder Piter Genee geblesseerd. Middenvelder Niels de Boer geblesseerd. Spits Jesse Adema geblesseerd. De beide andere spitsen, Daniël Kleiterp en Feike Melchers licht geblesseerd en slechts een helft inzetbaar. Het viel voor de technische leiding van Makkum zaterdag niet mee om een representatief elftal op de been te brengen. Omdat ook Nijland te kampen had met personele problemen was er in de eerste helft voor de toeschouwers niet of nauwelijks iets te genieten. Nijland kreeg een aardige kans via Erwin Hoogenkamp terwijl Makkum aan de andere kant gevaarlijk was via een vrije trap van Lennart Adema. Het absolute hoogtepunt kwam echter op naam van scheidsrechter Sinnema die na exact 45 minuten een einde maakte aan een treurniswekkende eerste helft. In de tweede helft kwamen de toeschouwers meer aan hun trekken. Dat was geheel te danken aan alle invallers, zowel aan de kant van Makkum als, later in de tweede helft, Nijland. Bij Makkum kwamen Kleiterp en Melchers in het veld en plots was er sprake van een andere wedstrijd. Makkum had weer dreiging en kwam na een kwartier spelen, nadat Kleiterp al een goede kans had gemist, op voorsprong. Een vrije trap, net buiten het strafschopgebied werd door Jan Hiemstra, scherp ingedraaid waarna Bouke de Vries alleen maar tegen de bal aan hoefde te lopen: 1-0. In het volgende kwartier had Makkum het duel ‘op slot’ kunnen en misschien wel moeten gooien. Dat dat niet lukte was deels te wijten aan het missen van enkele aardige kansen, deels aan dé arbitrale dwaling van de middag. Die dwaling was niet eens zozeer te wijten aan scheidsrechter Sinnema. Na een snelle omschakeling van Makkum was het Feike Melchers die alleen op keeper Dalfsen van Nijland kon afgaan. Net als in de uitwedstrijd tegen Wolvega werd Makkum echter wederom enorm benadeeld toen scheidsrechter Sinnema het vlagsignaal van de grensrechter van Nijland overnam en Melchers, die meters achter de verdediging van de bezoekers vandaan kwam, terugfloot voor buitenspel. Spelers, supporters en de complete bank van Makkum reageerden furieus en ook scheidsrechter Sinnema leek wel door te hebben dat van buitenspel geen sprake was geweest. Dat had als curieuze consequentie dat hij in het laatste deel van de wedstrijd, overigens terecht, enkele malen liet doorspelen toen ook de grensrechter van Makkum in het kader ‘wat jij kan kan ik ook’ in identieke situaties een eigen interpretatie aan de buitenspelregel gaf. In dubbel opzicht ondervond Makkum op die manier derhalve nadeel van het onterechte vlagsignaal van de grensrechter van de bezoekers. Los van de zo langzamerhand wekelijkse ergernissen over vlagsignalen van clubgrensrechters bracht een wissel bij Nijland de ommekeer in het laatste kwartier van de wedstrijd. Toen kwam namelijk spits Wieger Boonstra in het veld, de man die met ruim 160 doelpunten in het laatste decennium medeverantwoordelijk is geweest voor de opmars die de vereniging Nijland (van 6e naar 2e klasse) heeft doorgemaakt en ook dit seizoen weer clubtopscorer is van de blauwhemden. Ook tegen Makkum was Boonstra, ondanks de beperkte speeltijd die hij kreeg, weer succesvol voor zijn ploeg door 10 minuten voor tijd bij de tweede paal de gelijkmaker binnen te koppen. Zeker toen breker op het middenveld Jan Hiemstra zich even hierna met krampverschijnselen moest laten vervangen was het Nijland dat in de slotfase van de wedstrijd de meest dreigende ploeg was. Gescoord werd er echter niet meer waardoor beide middenmoters genoegen moesten nemen met een schamel puntje. Volgende week speelt Makkum wederom een thuiswedstrijd. In de strijd om de KNVB-beker komt de ploeg van trainer Hylke Schrale, die zaterdag zijn contract met 1 seizoen verlengde, uit tegen Arum dat de laatste 2 seizoenen verrassend goed presteert en op dit moment als tweede is geklasseerd in de vierde klasse A. In de voorwedstrijd komen, eveneens in bekerverband, de aartsrivalen Makkum 1A en Oeverzwaluwen 1A tegen elkaar uit. Vorig seizoen won de ploeg uit Koudum na strafschoppen en dus is Makkum gebrand op revanche. Aanvang van deze wedstrijd op sportpark De Braak: 12.30 uur.
Op de dag dat Sint Nicolaas weer voet aan wal zette in Nederland speelde Makkum voor het eerst in jaren weer eens in het dorp dat vernoemd is naar die andere heilige, Sint Johannes. Voor het laatst was Makkum in Sintjohannesga te gast op 1 september 2001. Destijds werd de openingswedstrijd van het seizoen 2001-2002 met 2-1 verloren. Het weerzien met ‘De Wite Peal’ deed Makkum geen goed. Eendachtig het gedachtegoed van de goedgeefse Sint (Nicolaas dan wel Johannes) gaf het de thuisclub 2 doelpunten cadeau en dat was voor DWP, dat tussendoor ook nog een makkelijk verkregen penalty benutte, voldoende voor de winst. Op het knusse sportpark “De Grie”, waar de voormalig linkerspits van Makkum in de rust tevergeefs koffie aan de bar bestelde waar voor de toeschouwers toch echt een koffiehoek was ingericht, was zaterdag sprake van een kwaliteitsarme wedstrijd tussen twee hardwerkende ploegen. Daarbij kon Makkum het excuus aanvoeren dat het 3 basisspelers moest missen. Naast de al langer geblesseerden Niels de Boer en Jesse Adema ontbrak zaterdag ook aanvoerder Piter Genee die tijdens de laatste training zijn pink had gebroken. Storingsmonteur Teake Elgersma tenslotte had er een lange reis vanuit Kenia via Makkum naar Sintjohannesga opzitten en begon op de bank. De eerste 25 minuten van de wedstrijd viel er binnen de witte lijnen weinig te genieten. Makkum was iets meer in balbezit maar van aardig combinatiespel of enige opbouw van achteruit was niet of nauwelijks sprake. De wedstrijd begon feitelijk pas echt in de 25e minuut. Toen was het doelman Theo Nota die ondervond dat roem vaak maar tijdelijk is. Waar hij een week eerder nog uitgroeide tot man van de wedstrijd deed hij dat nu weer; helaas voor Makkum ditmaal in negatieve zin. Een volledig mislukte vrije trap van DWP leek recht in de handen van de doelman te verdwijnen. Waar de spelers van Makkum zich al opmaakten voor een snelle spelhervatting glipte de bal door de handen van Nota en verdween in het doel. Een zeldzame blunder van de doorgaans betrouwbare keeper die wel tot gevolg had dat Makkum plots wat meer vooruit ging voetballen. Waar de middenvelders Lennart Adema en Jan Hiemstra zich tot dan toe slechts hadden bekommerd om hun defensieve taken trokken zij plots mee ten aanval en binnen 5 minuten was het alweer gelijk. Na een dieptepass was het Jan Hiemstra die de buitenspelval omzeilde, een verdediger van de thuisclub omspeelde en de bal hard en hoog in het doel joeg. Het bleek helaas geen bevrijdende treffer. De opleving was van korte duur en ook na de thee bleef het niveau van de van de gasten in eerste instantie ondermaats. Weer moest er een treffer van de thuisploeg aan te pas komen om Makkum op aanvallende gedachten te brengen. Hoewel het ditmaal niet echt een cadeautje betrof, kwam de thuisclub ook vrij goedkoop aan zijn tweede doelpunt toen scheidsrechter Jansen út Grolloo al dan niet aangeschoten hands met een strafschop bestrafte. Hand naar bal of bal naar hand, het zal altijd een discussie blijven. Duidelijk was in ieder geval dat de spelers van Makkum overtuigd waren van het tweede. Aanvoerder Koopmans van de thuisclub bleef koel en schoot beheerst de 2-1 binnen. Weer moest Makkum in de achtervolging. En weer ging het na de achterstand, noodgedwongen, meer vooruit en ook beter spelen. Prompt kreeg het ook weer kansen waarbij het via schoten van Daniël Kleiterp en Jan Hiemstra enkele malen dichtbij de gelijkmaker was. In beide gevallen hield de prima keepende Jos Knol van de thuisclub Makkum van scoren af. Net op het moment dat Makkum onder aanvoering van Lennart Adema op weg leek naar de gelijkmaker viel de beslissing aan de andere kant. En wederom was sprake van een cadeautje van de kant van Makkum. Een ongevaarlijk schot werd nogal sullig van richting veranderd door Rik van As en verdween achter de kansloze doelman Nota in het Makkumer doel. Met Bouke de Vries als extra spits probeerde Makkum in het restant van de wedstrijd met man en macht de aansluittreffer te forceren. Daarin slaagde het, ondanks dat het nog enkele aardige mogelijkheden kreeg, niet. In plaats daarvan raakte het gefrustreerd door de warrige leiding van scheidsrechter Jansen die inderdaad erg veel op appèl floot en na elke harde schreeuw van een speler van de thuisclub het spel stillegde. Pas in de slotfase van de wedstrijd kreeg de leidsman door dat er blijkbaar toch wel heel vaak sprake was (geweest) van toneelspel. Of zou er daadwerkelijk wonderwater in de waterzak van verzorgster Hendrika Noppert van DWP hebben gezeten? Van doorslaggevende invloed op de nederlaag van Makkum was het fluiten van de leidsman, hoezeer zijn beslissingen Makkum af en toe ook frustreerden, evenwel niet. Dat had zeker trainer Schrale, die zijn spelers ook zaterdag weer aanpaste aan het systeem in plaats van andersom, zich moeten realiseren. Het uitmaken van de scheidsrechter voor ‘pannenkoek’ is enerzijds niet erg origineel en anderzijds geen goed voorbeeld voor zijn grotendeels jonge spelersgroep. Aanstaande zaterdag speelt Makkum op sportpark ‘De Braak’ een thuiswedstrijd tegen Nijland dat tot nu toe 3 punten minder heeft verzameld dan Makkum met een wedstrijd minder gespeeld.
Soms zit het tegen, soms zit het mee. Na een enerverend laatste kwartier won Makkum afgelopen zaterdag op sportpark De Braak met 2-1 van SC Joure. Daarmee werd de thuisclub, die niet kon beschikken over Niels de Boer en Jesse Adema, rijkelijk beloond. Zeer rijkelijk. Gedurende een groot deel van de wedstrijd was het bezoekende Joure de beter voetballende ploeg. Met name in het eerste halfuur van de wedstrijd werd Makkum met de rug tegen de muur gezet. De ploeg van trainer Jan Slump deed zichzelf echter tekort door de vele kansen die het kreeg niet te benutten. Dat was enerzijds te danken aan eigen onkunde en anderzijds het prima keeperswerk van doelman Theo Nota die zich zowel in de eerste als tweede helft onderscheidde met een aantal prima reddingen en zich zonder concurrentie mocht kronen tot ‘man of the match’. Onder leiding van scheidsrechter Adema, die in het verloop van de wedstrijd menig vlagsignaal van beide grensrechters terecht negeerde, kwam Joure furieus uit de startblokken. Al in de eerste drie minuten kwam de ploeg tweemaal zeer gevaarlijk door. Na 10 minuten leek Joure, dat inmiddels vier prima mogelijkheden had gehad, op een, gezien het spelbeeld logische voorsprong te komen toen een corner bij de tweede paal werd binnengekopt. Makkum mocht niet klagen dat het doelpunt door scheidsrechter Adema wegens duwen werd afgekeurd. Waar de thuisploeg gedurende het eerste halfuur niet of nauwelijks vat op de Jousters kon krijgen kwam het aan het eind van de eerste helft langzaam maar zeker iets beter in de wedstrijd. Bijna kwam Makkum vlak voor rust zelfs nog op voorsprong toen Menno Bijlsma van dichtbij keeper Regts van Joure bijna wist te verschalken. Met de brilstand bij rust mocht Makkum echter de handen dicht knijpen. In de tweede helft waren beide ploegen meer aan elkaar gewaagd. Zonder goed te spelen begon Makkum wat meer te voetballen waarbij het met name via de linkervleugel voor dreiging zorgde. Op die positie stond ook zaterdag weer Feike Melchers, met afstand de gevaarlijkste aanvaller van Makkum. De andere spitsen kwamen niet of nauwelijks in het stuk voor. Daniel Kleiterp lijkt zich, zeker als rechterspits, niet goed thuis te voelen in een drie spitsensysteem terwijl Stefan Kooistra andermaal aantoonde geen centrumspits te zijn. Desondanks was er na de thee, veel meer dan voor rust, sprake van een open wedstrijd waarbij het wederom de gasten waren die in eerste instantie voor de meeste dreiging zorgden. De grootste kans kregen de Jousters na zo’n twintig minuten spelen toen spits Erik Mulder na slecht wegwerken door de Makkumer defensie de verdiende 0-1 op het scorebord leek te zetten. Met een katachtige reflex hield doelman Nota zijn team echter wederom op de been. Aan de andere kant begon Makkum het Jouster doel wat meer te bestoken waarbij de grootste kans voor Melchers was die echter doelman Regts op zijn pad vond. Het bleek de opmaat tot een spectaculaire laatste 10 minuten waarin alles zat wat voetbal zo leuk maakt. Veel strijd, kansen voor beide ploegen, missers, doelpunten en met name spanning tot de allerlaatste seconde. Dat Makkum uiteindelijk aan het langste eind trok mocht gezien het verloop van de wedstrijd als een klein mirakel worden beschouwd. Waar er ondanks alle kansen 80 minuten lang niet werd gescoord was het uiteindelijk de thuisploeg die de score opende. Na een scrimmage voor het doel van Joure was het Menno Bijlsma die Makkum, net als een week eerder, op voorsprong schoot. Hét sein voor Joure om over te gaan op een alles of niets spelletje. Waar Makkum via Melchers in de 86e minuut nog een opgelegde kans kreeg op 2-0 te komen kwam Joure 2 minuten voor tijd verdiend op 1-1 toen doelman Nota kansloos was op een van richting veranderd schot van Peter IJdel dat precies in de kruising van het doel verdween. Joure rook bloed en gooide nu alles op de aanval in een poging de volle drie punten mee naar huis te nemen. Daarbij veronachtzaamde het de verdediging, en dat kwam de ploeg uiteindelijk duur te staan. Eerst punterde Melchers in de 90e minuut, tot ontzetting van alles wat Makkum was, vrij voor doelman Regts nog naast het doel, in de ‘dying seconds’ was het diezelfde Melchers, die na uitstekend voorbereidend werk van Kleiterp Makkum uiteindelijk alsnog naar de winst schoot. Ontlading bij Makkum en zijn supporters, diepe droefenis bij Joure dat op basis van het spelbeeld en de kansenverhouding te weinig had gekregen. Aanstaande zaterdag speelt Makkum in Sintjohannesga tegen een oude bekende: DWP.
Na een tumultueuze tweede helft verloor Makkum 1 afgelopen zaterdag met 2-1 van promovendus Wolvega. De in topvorm verkerende paarshemden wonnen voor de zesde keer op rij en zijn tot nu toe de verrassing in de derde klasse A. De overwinning voor de thuisclub was verdiend maar niet terecht. Voor de tweede keer dit seizoen voelde Makkum zich na afloop van de wedstrijd tekort gedaan door de arbitrage en dat gevoel was begrijpelijk. Na een gelijkopgaande en redelijk aantrekkelijke eerste helft waarin beide ploegen zoveel mogelijk de aanval zochten ging Makkum met een 0-1 voorsprong rusten. Doelpuntenmaker, al vroeg in de wedstrijd, was Menno Bijlsma die beheerst afrondde na een prachtige dieptepass van Feike Melchers. Ondanks diverse kansen voor beide ploegen werd er voor de thee niet meer gescoord. De ‘ellende’ voor Makkum begon zo’n 10 minuten na rust. Na wederom een lange pass van achteruit had de weer in genade aangenomen Daniël Kleiterp vrije doorgang op keeper Van Nieuwkoop van de thuisploeg. Zoals algemeen bekend wordt de buitenspelregel in het amateurvoetbal in de praktijk anders toegepast dan de officiële richtlijn aangeeft. Te pas en te onpas wordt door assistent scheidsrechters van willekeurig welke club de grens gezocht waarbij het meer regel dan uitzondering is dat bij de minste twijfel of dreiging gevlagd wordt voor buitenspel. Er zijn echter grenzen. Althans, tot zaterdagmiddag leek dat het geval. Toevalligerwijs stond uw verslaggever net als de grensrechter van de thuisclub ‘op één lijn’ en beiden zagen dat van buitenspel geen sprake was. Sterker, het had niet eens de schijn van buitenspel. Het verschil tussen Kleiterp en de laatste verdediger van de thuisclub bedroeg minimaal 5 meter en op het fluitsignaal van scheidsrechter Wagenaar werd door alles wat Makkum was dan ook furieus gereageerd. In plaats van 0-2 was het enkele minuten later gelijk. En weer voelde Makkum zich benadeeld. Laatste man Jelle van der Velde, terug van een blessure en prima spelend, tackelde nabij de zijlijn keurig op de bal en een inworp voor de thuisploeg leek het gevolg. Scheidsrechter Wagenaar besloot echter een vrije trap toe te kennen aan de thuisclub die hard werd binnengekopt door Mark Mulder. 1-1 in plaats van 0-2, een gefrustreerd en geïrriteerd Makkum dat ging reageren op menig beslissing van de scheidsrechter die vervolgens een halfuur lang elke arbitrale beslissing in het voordeel van de thuisclub liet uitvallen. Gevolg: nog meer frustraties en een groot aantal gele kaarten voor de bezoekers. Wolvega vond het intussen allemaal best, nam het initiatief en gaf dat ook niet meer uit handen. Nu had de 2-1 voorsprong van de thuisclub niet zoveel met dat initiatief te maken. Een kwartier voor tijd nam Sander Stroop de bal net over de middellijn vol op de slof en vanaf 40 meter zeilde de bal over doelman Nota in de goal. In het restant van de wedstrijd hield de keihard werkende thuisclub het beste van het spel op basis waarvan de overwinning verdiend was. Makkum kreeg vlak voor tijd nog één goede kans toen Feike Melchers alleen kon doorgaan op keeper Van Nieuwkoop. Melchers werd afgefloten. U raadt waarschijnlijk wel waarom. Het verschil bedroeg ditmaal slechts 2 meter. Door de nederlaag is Makkum gezakt naar de zevende plaats op de ranglijst. Aanstaande zaterdag speelt de ploeg van trainer Hylke Schrale een thuiswedstrijd tegen het twee plaatsen lager geklasseerde Joure. Op sportpark ‘De Braak’ wordt afgetrapt om 15.00 uur.
De mening van de tegenpartij http://www.stellingwerf.nl/?n_id=167415&s_id=585
Een gehavend Makkum heeft zich zaterdag knap hersteld van drie nederlagen op rij. Dankzij goals van aanvoerder Piter Genee en linkerspits Feike Melchers bracht het koploper Delfstrahuizen op sportpark ‘De Braak’ de eerste nederlaag van het seizoen toe. De overwinning van Makkum was verdiend. De voor elke meter knokkende thuisploeg kreeg de meeste kansen en was gedurende het grootste deel van de wedstrijd de bovenliggende partij. Trainer Schrale van de thuisclub kon zaterdag geen beroep doen op een drietal basisspelers. Laatste man Jelle van der Velde en spits Jesse Adema waren geblesseerd terwijl goalgetter Daniël Kleiterp om disciplinaire redenen naast het elftal was gelaten. Hun vervangers weerden zich kranig waarbij met name het solide spel van rechtsback Rick van As in positieve zin opviel. Het nog ongeslagen Delfstrahuizen dat naar Makkum was gereisd met een opvallend grote supportersschare staat vooral bekend om zijn gevaarlijke voorhoede. De snelle buitenspelers Kevin Strampel en Lukie Jetten en de veelscorende spits Kees Boon staan elk seizoen garant voor een groot aantal doelpunten wat de ploeg jaarlijks een plaats in de top van de ranglijst oplevert. Tegen Makkum kreeg de ploeg van trainer Patrick de Jong welgeteld twee goede kansen, keurig verdeeld over beide helften. Zowel voor als na de rust was het spits Kees Boon die aan het eind van een aanval van de gasten stond. Hij benutte een van zijn twee kansen. De wedstrijd, onder leiding van scheidsrechter Wagenaar, werd gespeeld onder zeer moeilijke omstandigheden. De straffe zuid-zuidwester en flinke buien in de tweede helft maakten goed voetbal lastig. En aangezien beide ploegen de eerste helft nogal afwachtend acteerden was er voor de kleumende toeschouwers de eerste 45 minuten maar weinig te genieten. De grootste kans in de eerste helft was voor waarnemend spits Stefan Kooistra van de thuisclub die, na goed doorzetten van Menno Bijlsma, vogeltje vrij voor doelman Paul Rozendaal de bal onbesuisd, hoog over schoot. Ondanks de striemende wind en de gestaag vallende regen kregen de toeschouwers van de thuisploeg het na rust toch wat warmer. Dat was te danken aan de hartverwarmende inzet van Makkum dat naarmate de wedstrijd vorderde steeds beter ging spelen en ook meer kansen kreeg. Een van die kansen leek, na een voorzet vanaf de linkerkant, te worden benut door Feike Melchers die echter onreglementair werd gestuit door een der verdedigers van de gasten. De door scheidsrechter Wagenaar toegekende strafschop werd onberispelijk ingeschoten door aanvoerder Genee. Lang kon de thuisploeg niet genieten van de voorsprong. Delfstrahuizen leek plotseling te beseffen dat het, als het zo bleef voetballen, wel eens mis kon gaan deze middag en stuurde meer mensen naar het front. Binnen 5 minuten was het gelijk. Een ingestudeerde vrije trap werd laag ingespeeld, teruggelegd naar spits Boon die hard en droog uithaalde: 1-1. Waar de Makkum-supporters even vreesden voor de ommekeer in de wedstrijd bleek dit geenszins het geval. Makkum zette weer aan en was enkele malen dichtbij een nieuwe en verdiende voorsprong. Die kwam er uiteindelijk, na een mooie aanval, in de 82e minuut. Een doeltrap van doelman Nota kwam precies in de voeten bij rechtsbuiten Menno Bijslma die een een-twee aanging, de bal perfect voorzette op Makkums gevaarlijkste spits Feike Melchers die beheerst afrondde in de korte hoek. Delfstrahuizen probeerde het hierna nog wel maar in gevaar kwam de thuisclub niet meer. Door de overwinning houdt Makkum de top drie in het vizier terwijl het volgende week in en tegen Wolvega aantreedt tegen de huidige nummer vier van de ranglijst. Waar de spelers van de thuisclub na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Wagenaar feestvierden deden de A-junioren dat op vrijwel hetzelfde moment op het B-veld ook. Zij versloegen, ondanks het ontbreken van twee veelscorende spitsen, de A-junioren van Oosterlittens in de tweede ronde van de KNVB-beker. Na een 2-2 eindstand won de ploeg van trainer Jelle Koornstra na strafschoppen.
voetbal Balk –Makkum 1-0
Ons Sonja’s SAS moment is meestal het zaterdagavondeten. Na het voetballen op de zaterdagmiddag en onze eigen derde helft wordt er gekozen voor de snelle hap. De Chinees Feng Sheng is met vakantie dus de loempia gaat aan ons voorbij en vorige week hebben wij van de pizza van “Oane” La Piccola mogen genieten daarom zijn wij deze keer tot de shoarmazaak veroordeeld.Ik stap De Sultan binnen en tref daar een tafel met voetballers van Makkum 1 aan. Het valt mij op dat uit elke linie van het elftal,dat ik vanmiddag in Balk heb zien optreden, een speler aanwezig is.
De keeper, verdediger,middenvelder een aanvaller doen zich te goed aan het gefrituurde en geroosterde voedsel. Ze zijn zo druk met elkaar in de weer dat ze maar amper reageren op mijn aanwezigheid ondanks dat ik een vaste supporter van hun ben. Ik denk goed zo dit is de eerste aanzet tot teambuilding tussen de linies en dwaal in gedachten terug naar de wedstrijd van vanmiddag op sportpark De Wilgen……………….
Het sportpark, met nog een echte grasmat, heeft de allure van een club die in de eerste klasse heeft gespeeld en dat heeft Balk. Terug gekeerd in de 3e klasse A is het de laatste jaren een geduchte tegenstander van het bezoekend Makkum. De verschillen zijn de laatste duels niet groot er werd een paar maal gelijk gespeeld en Balk won twee seizoenen terug met een minimale zege van 1-0. Zowel Makkum als Balk begonnen sterk aan de kompetitie en na vier speelronden voerden ze gezamenlijk met Delfstrahuizen de ranglijst aan. Makkum liep vorige week tegen een grote nederlaag aan op het eigen kunstgras en Balk deed hetzelfde op het kunstgras in Bolsward.
Dus de verschillen waren weer niet groot tussen beide opponenten voor aanvang van de wedstrijd. In de eerste twintig minuten ging het spel op en neer met slordig spel van beide teams. De eerste kans van de wedstrijd was voor Makkum. Uit een corner kwam de bal uit een kluts voor de voeten van spits Daniel Kleiterp die zijn inzet gered zag op de doellijn. Direct daarop stond Johannes Altena van Balk oog in oog met keeper Herman Nota, die door lang te wachten een doelpunt door de Balkster voorkwam. Tien minuten later herhaalde zich eenzelfde situatie en opslag van rust overkwam Beerend Altena hetzelfde en vond Nota op zijn weg. Wat Beerend Altena voor rust naliet deed hij twee minuten na de thee beter voor Balk en zette zijn ploeg met een dropkick aan de leiding in de wedstrijd 1-0. Vijf minuten daarna had Makkum op gelijke hoogte kunnen komen echter Feike Melchers had geen oog voor de opkomende Jesse Adema en schoot de bal in het zijnet. Er volgde een fase waarin Balk met ruime cijfers de Makkumers naar huis had kunnen sturen ware het niet dat keeper Nota zijn ploeg in het zadel hield.
Makkum besefte te laat dat er een voetbalwet bestaat die luidt ; Wanneer de ene ploeg niet weet te scoren doet vaak de andere ploeg dit tegen, de verhouding in. Toch kwamen de momenten voor Makkum op het eind van de wedstrijd echter Stefan Kooistra deed zijn rugnummer 13 eer aan. Terug in de shoarmazaak maakt de keeper zijn excuus dat er vanmiddag weer niet gewonnen is. De aanvaller zegt het was gelukkig beter dan vorige week tegen Mulier waarop de middenvelder meldt dat het helemaal niet beter was en ik moet het met hem eens zijn. De verdediger is een stille en zegt niet zoveel.
Ik verlaat de zaak en ga naar huis met onze snack en ben het verder met mijn zoon eens dat er in het elftal van trainer Hylke Schrale nog geen samenhang is tussen de linies en de spelers onderling. De voetballers verlaten ook de Sultan en gaan op weg naar de Belboei waar Dokkumer zanger Jelle B zijn nummer “Vriendinnen” aan het zingen is. Waar heb ik dit nummer eerder gehoord deze middag ………………………….
Drie maanden voordat de gemeente zijn eeuwenoude zelfstandigheid verliest werd afgelopen zaterdag de laatste derby der gemeente Wûnseradiel gespeeld tussen de elftallen van Makkum en Mulier. In een kwalitatief armzalig duel wonnen de gasten uit Witmarsum volkomen verdiend en afgetekend met 0-4. Elke ploeg heeft zo zijn angstgegner en voor Makkum is dat al jarenlang Mulier. Tegen vrijwel elke ploeg waartegen Makkum de laatste jaren is uitgekomen wist het wel een keer te winnen. Zelfs tweedeklassers werden in bekerverband met soms prima voetbal verslagen. Ook in competitieverband wist men het laatste decennium elke ploeg wel een keer te verslaan. Behalve de rivaal uit Witmarsum. De laatste overwinning van Makkum op Mulier dateert uit het seizoen 1999-2000 toen de thuiswedstrijd met 2-0 werd gewonnen. Achteraf beschouwd was de wedstrijd van afgelopen zaterdag al na een minuut beslist. Bij de eerste de beste lange bal van achteruit hield Menno Bijlsma iets te opzichtig zijn directe tegenstander vast waarna scheidsrechter Van der wal de bal tot verrassing van de vele aanwezig toeschouwers op de stip legde. Jan Geert Dijkstra faalde vanaf 11 meter niet waardoor Makkum al direct in de achtervolging moest. In de 90 minuten die volgden voetbalde Makkum echter meer tegen zichzelf dan tegen de tegenstander. Daarnaast werd, veelal ten onrechte, tegen vrijwel elke beslissing van de scheidsrechter in het nadeel van de thuisploeg geageerd. Geen enkel moment kwam de ploeg lekker in de wedstrijd waarbij deze middag vooral het technische en tactische onvermogen opviel. Mulier vond het allemaal wel best. Zoals altijd als het op voorsprong komt tegen Makkum hield het de ruimtes klein en kreeg het met name in de tweede helft kans op kans een monsteruitslag op het mooie Makkumer scorebord te zetten. De 0-1 na een minuut spelen betekende tevens de ruststand na een bedroevend slechte eerste helft. Gelukkig konden de vele toeschouwers volop genieten van een heerlijk najaarszonnetje; tussen de witte lijnen viel, zeker van de kant van Makkum de eerste 45 minuten niet of nauwelijks iets te genieten. Mulier liet het onmachtige en onsamenhangend spelende Makkum wat spartelen maar kwam geen moment in gevaar. Iedereen die in de rust 1 of meer wissels aan de kant van Makkum had verwacht en een furieuze start van de thuisclub in de tweede helft kwam bedrogen uit. Trainer Schrale besloot met een ongewijzigd team te starten aan de tweede helft. Eerst nadat spits Herman Sprik na 4 minuten spelen ongehinderd de 0-2 mocht binnenkoppen besloot de Makkum-trainer tot een driedubbele wissel. Die leidde tot niets. Ook na de wissels speelde Makkum als los zand en leek het er bij tijd en wijle op dat de spelers voor het eerst met elkaar samenspeelden. Van een “sfeervol en beladen duel” waarover in het programmablad werd gerept was dan ook geen moment sprake. Dat Mulier uiteindelijk nog coulant voor Makkum was en van de vele mogelijkheden die het na de 0-2 kreeg er via Henk Peter Reitsema en Niels de Vries slechts 2 benutte maakte het verlies er voor Makkum geenszins dragelijker op. De nederlaag kwam hard aan in de wetenschap dat het niet alleen voor de zoveelste keer de derby had verloren, de manier waarop deed misschien nog wel meer pijn. Vorige week mocht Makkum met recht klagen over de zeer matige arbitrage wat de ploeg minimaal een punt kostte. Ditmaal kon het team na 90 minuten armoedig voetbal maar 1 schuldige aanwijzen: zichzelf. Na de prima start van de competitie is Makkum na de nederlagen tegen Waterpoort Boys en Mulier gezakt naar de vijfde plaats op de ranglijst. Met wedstrijden tegen de nummers 1 en 2 voor de boeg is het te hopen dat trainer Schrale de boel weer snel op de rails krijgt. Servet of tafellaken? Na afgelopen zaterdag ligt een voorlopige conclusie voor de hand al heeft Makkum dit seizoen laten zien wel degelijk tot goed voetbal in staat te zijn. Dat de ploegen in de derde klasse aan elkaar gewaagd zijn is wekelijks aan de uitslagen af te lezen. Waar de tegenstander van aanstaande zaterdag, Balk, vorige week CVVO naar een 8-0 nederlaag speelde, verloor dezelfde ploeg zaterdag kansloos met 5-1 van Bolswardia. Inderdaad, de ploeg die in de eerste wedstrijd van het seizoen door Makkum werd verslagen.
Schutteren op Schuttersveld
Op sportpark Schuttersveld te Sneek moest de wedstrijd tegen Waterpoortboys de eerste serieuze krachtmeting worden voor de verrassende koploper Makkum in de 3e klasse A. Het succesvolle elftal van trainer Hylke Schrale was zaterdagmiddag op twee plaatsen gewijzigd. Teake Elgersma keerde terug in het hart van de defensie waar hij de geblesseerde Jelle van der Velde verving en Menno Bijlsma werd eerst buiten het elftal gelaten waardoor Jan Hiemstra deze keer in de basis mocht starten.Verder was het afwachten of de huldiging van de Nationale Kampioenen op de vrijdagavond nog van invloed zou zijn op dit duel. Lennard Adema, Daniel Kleiterp en Hyltje Bosma wonnen voor de kaatsvereniging Makkum dit jaar de bondspartij de Jong Nederland Met deze prestatie mogen de heren zich Nederlands kampioen noemen.Kampioen Lennard Adema ging voorop in de strijd en had duidelijk geen nadelige gevolgen van de huldiging ondervonden. De architect op het middenveld zette neef Jesse Adema met een sublieme pass vrij voor het doel van Waterpoortboys. Jesse Adema ronde de bal perfect af in een doelpunt en bracht Makkum daarmee op de comfortabele voorsprong in de wedstrijd 0-1. Makkum was tot dusver de betere ploeg en leek de touwtjes in handen te hebben en met name Jesse Adema was dreigend aanwezig in de defensie van thuisploeg Waterpoortboys.Waterpoortboys probeerde met lange ballen naar voren het spel te verleggen. Een afgeslagen bal uit de verdediging van Makkum kwam in de tweede lijn voor de voeten van Robbert Minks die onberispelijk de bal keihard langs keeper Nota in het Makkum doel plaatste en de gelijkmaker hiermee aantekende 1-1.
De thee bij de spelers en de koffie bij de supporters was nog maar amper naar binnen gewerkt of Makkum stond weer voor in de wedstrijd. De vrije trap van Daniel Kleiterp liet Waterpoort doelman Jordy Heerings los waarop schutter van deze middag Jesse Adema zijn tweede binnen schoot 1-2. Makkum had de wedstrijd definitief in het slot kunnen gooien toen de aanvallers Fieke Melchers, Daniel Kleiterp en Jesse Adema in een overtal situatie dit moment onzorgvuldig uitspeelden.De wedstrijd kantelde in het voordeel van de thuisploeg onderleiding van de enig echte overgebleven Waterpoorter Tinus Vermaning. Met opportune spel nam hij zijn ploeg op sleeptouw en vooral Isau Cristavao werd een plaag voor de defensie van Makkum en met name voor Ruben van der Velde. De voorwaartsen van Makkum werden niet meer bereikt waarbij vooral opviel dat kampioen Daniel Kleiterp veel op de grasmat lag mogelijk door een gladde ondergrond of verkeerd schoeisel. Het kaatsen met de benen ging hem ook minder af en daar wees trainer Schrale hem met niet te verstane woorden ook nog een keer op. Keeper Theo Nota deelde in de malaise en greep naast een lichtelijk van richting veranderde inzet van Rinse Idzinga en de 2-2 was een feit. De tot nu toe onbesproken, in dit verslag, leidsman uit Dokkum de heer Raap was al een poosje aan het schutteren op sportpark Schuttersveld. Het leek erop dat de Dokkumer scheidsrechter de tegenstander van de koploper werd in plaats van de Sneekers uit de Waterpoortstad. Deze wedstrijd werd in het voordeel van de arbiter beslist met een vijftal gele kaarten in het veld en een tweetal buiten het veld aan trainer Schrale en leider Nota van Makkum. Tot overmaat werd de verder aantrekkelijke wedstrijd in het nadeel van Makkum beslist door een doelpunt van Herre van der Velde waardoor de krachtmeting in het voordeel van Waterpoortboys werd beslist 3-2
Makkum staat hierdoor weer even met beide benen op de grond en zakt van de eerste naar de vierde plaats op de ranglijst achter de ploeg van trainer Johnny Nota.
De ene vijfklapper is de andere niet. Na de 0-5 overwinning vorige week in en tegen Oudehaske versloeg Makkum afgelopen zaterdag ook de andere nieuweling in de derde klasse, Creil, met ruime cijfers. Weer scoorde de ploeg 5 maal waarmee de teller dit seizoen na 4 wedstrijden op 12 doelpunten staat. Voorwaar een prima gemiddelde. Toch zal Makkum-trainer Hylke Schrale de wedstrijd, net als vele toeschouwers, met gemengde gevoelens hebben aanschouwd. Was er in Oudehaske nog sprake van een prima spelend en hecht collectief dat de tegenstander naar een ruime nederlaag speelde, tegen Creil was dat geenszins het geval. Dat er toch een ruime overwinning werd behaald had dan ook meer te maken met de individuele klasse van een aantal spelers en het af en toe wel erg naïeve verdedigen van de bezoekers dan met goed verzorgd voetbal. Was er dan niks te genieten zaterdag op sportpark “De Braak”? Wel zeker! Er vielen liefst zeven doelpunten waaronder enkele ‘beauty’s’ van de kant van Makkum. Tussen alle goals door vielen echter vooral de ettelijke blessurebehandelingen op, liepen de irritaties, met name in de tweede helft, af en toe hoog op met enkele domme gele kaarten tot gevolg, bleek de grensrechter van Creil buitenspelsituaties niet altijd even goed te kunnen inschatten terwijl de grensrechter van Makkum voorzetten van Creil geheel ten onrechte als ‘achterzet’ aanmerkte. Dat alles maakte het er voor de inderdaad niet altijd even consequent fluitende leidsman zaterdag niet gemakkelijk op. Spelers en begeleiding van beide clubs hadden de hand echter beter in eigen boezem kunnen steken dan, zoals zo vaak gebeurt, de makkelijke weg kiezen en met het vingertje naar de scheidsrechter wijzen. Na een klein kwartier spelen kwam de thuisclub op voorsprong na de mooiste aanval van de middag. Na een splijtende dieptepass van Lennart Adema behield Jesse Adema het overzicht waarna de inkomende Niels de Boer simpel kon afronden. In de verder rommelige eerste helft waarin Makkum niet al te veel te duchten had van Creil scoorde de thuisploeg via een mooie volley van spits Daniël Kleiterp nog eenmaal waardoor de rust werd bereikt met een 2-0 voorsprong. In de tweede 45 minuten was Creil gedwongen wat meer de aanval de zoeken. Meest opvallende speler in de formatie van trainer Freddy Gaal was de inschuivende laatste man en aanvoerder Serdal Yilmaz. Voetballend gezien misschien wel de beste man van het veld, qua snelheid kwam de speler echter regelmatig wat tekort. Tot uitgespeelde kansen kwam de polderploeg ondanks het aardige spel van Yilmaz niet. Na zo’n 20 minuten spelen in de tweede helft konden de supporters van de thuisploeg weer eens juichen en weer was het doelpunt van Makkum van hogere kwaliteit dan het niveau van de wedstrijd. Ditmaal was het de aangever van het eerste doelpunt Jesse Adema die keeper Koeslag van Creil met een prachtige omhaal kansloos liet. Waar de wedstrijd gespeeld leek bracht een zeldzaam foutje van Keeper Theo Nota, die een ongevaarlijk afstandsschot uit de handen liet glippen, Creil terug in de wedstrijd. Enkele minuten later nam diezelfde Nota revanche op zichzelf door met een prima reflex de doorgebroken spits van Creil van scoren af te houden. Toen Kleiterp niet veel later op simpele wijze de 4-1 aantekende was de wedstrijd definitief gespeeld. Dat was zeker het geval toen Jesse Adema op aangeven van Feike Melchers, die dit keer het overzicht hield waar hij in eerdere situaties te zelfzuchtig was geweest, de 5-1 binnenschoot. Dat Creil via een penalty van Stef Meurs nog een keer tegenscoorde was voor de statistieken. Vier gespeeld, 10 punten, 12 doelpunten voor, 3 tegen en op doelsaldo koploper. Ondanks de prima cijfers zal trainer Schrale nog geen duidelijk beeld hebben van de werkelijke kracht van zijn ploeg. Tot afgelopen zaterdag is Makkum nog niet uitgekomen tegen ploegen die dit seizoen naar verwachting zullen strijden om de prijzen. Dat zal de komende weken anders zijn als Makkum aantreedt tegen achtereenvolgens de betaalde amateurs van Waterpoort Boys, angstgegner Mulier en de nummers 2 en 3 van de ranglijst van dit moment, Balk en Delfstrahuizen. Over 4 weken zal duidelijk zijn of ook Makkum dit seizoen een rol van betekenis zal kunnen spelen in de derde klasse. Servet of tafellaken?
In een zeer eenzijdige wedstrijd heeft Makkum afgelopen zaterdag een ruime overwinning behaald in en tegen Oudehaske. Na een 0-1 ruststand won de ploeg van trainer Hylke Schrale op het knusse ‘sportpark Pieter Bultsma’ afgetekend met 0-5. De uitslag was geenszins geflatteerd. Had Makkum de helft van de kansen die het zaterdag kreeg benut dan was de score een stuk hoger uitgevallen. In vergelijking met de wedstrijd tegen QVC had trainer Schrale een aantal wijzigingen in zijn basisopstelling doorgevoerd. Daniel Kleiterp startte in de punt van de aanval waardoor Menno Bijlsma een linie zakte. Daarnaast stonden Jesse en Lennart Adema voor het eerst dit seizoen in de basiself. Met name de inbreng van de prima spelende Lennart Adema deed de ploeg zichtbaar goed. Het contrast met een week eerder kon bijna niet groter zijn. Waar er tegen QVC weinig lijn in het spel van Makkum viel te ontdekken draaide het de tegenstander zaterdag vanaf minuut 1 de duimschroeven aan om die gedurende 90 minuten niet meer los te laten. In een zeer aanvallend concept met 3 spitsen en een aanvallende middenvelder daar vlak achter zette Makkum continu druk op de tegenstander die daardoor niet of nauwelijks aan voetballen toekwam. Het prima (positie)spel leidde alleen al in de eerste helft tot 7 uitgespeelde kansen. Het enige dat tot 10 minuten voor rust ontbrak waren doelpunten. Nadat de ploeg al meerdere opgelegde kansen onbenut had gelaten liet het de vele meegereisde supporters uit Makkum in de 35e minuut dan eindelijk voor de eerste keer juichen. Op aangeven van Menno Bijlsma, die zich als diepste middenvelder duidelijk meer op zijn gemak voelt dan als spits, was het Feike Melchers die van dichtbij de 0-1 aantekende. Nog voor rust kreeg Makkum via Kleiterp (binnenkant paal) en Bijlsma grote kansen om de voorsprong te verdubbelen. Met name de kans van Bijlsma leek niet te missen. Ondanks het prima spel van zijn ploeg zal trainer Schrale dan ook niet helemaal tevreden zijn geweest in de rust. Het enige wat hij zijn ploeg echter kon verwijten was dat het niet effectiever met de kansen was omgesprongen. Blijkbaar vonden zijn spelers dat ook want binnen 10 minuten na rust was de wedstrijd beslist. Waar Makkum voor de thee slordig met de kansen omsprong benutte het na rust de eerste 2 mogelijkheden die het kreeg. Eerst was het Daniel Kleiterp die na uitstekend voorbereidend werk van Melchers de 0-2 aantekende, enkele minuten later was het ‘man of the match’ Melchers zelf die droog uithaalde en de 0-3 op het scorebord zette. Het laatste verzet van de thuisclub, die in Hans Heida zijn beste speler had, was hiermee wel gebroken waardoor Makkum de wedstrijd freewheelend kon uitspelen. Nog tweemaal leidde het frisse aanvalsspel van de ploeg tot een doelpunt. Eerst was het Bijlsma die een voorzet vanaf de rechterkant achter doelman Luinenburg kopte waarna de uitblinkende Melchers zijn derde van de middag aantekende. In het kielzog van Lennart Adema en Melchers die uitgroeiden tot de smaakmakers van de middag was er een opvallende rol weggelegd voor ‘stofzuiger’ Niels de Boer. De jonge middenvelder is misschien nog niet zo ervaren maar voldoende gogme kan de zaterdag prima spelende De Boer niet ontzegd worden. Hoewel Makkum na de 0-5 nog een aantal prima mogelijkheden kreeg het doelsaldo op te krikken kwam het niet meer tot scoren waardoor de schade voor de thuisploeg gezien de kansenverhouding nog redelijk binnen de perken bleef. Door de overwinning en de resultaten van de overige wedstrijden heeft Makkum op doelsaldo de leiding in de competitie overgenomen van Nijland. Een blik op de ranglijst maakt echter duidelijk dat de ploeg het tot nu toe nog niet heeft hoeven opnemen tegen de sterkste ploegen uit deze competitie. Dat zal ook aanstaande zaterdag waarschijnlijk niet het geval zijn als op sportpark ‘De Braak’ Creil te gast is. De polderploeg kent een moeizame competitiestart en is na 3 wedstrijden hekkensluiter ondanks dat het zaterdag het eerste punt van het seizoen behaalde in de thuiswedstrijd tegen Bolswardia. Als Makkum er zaterdag in slaagt het niveau van de wedstrijd tegen Oudehaske te evenaren moet het in staat zijn de koppositie te handhaven. Langzaam krijgt de visie van de nieuwe hoofdtrainer gestalte en met de juiste poppetjes op de juiste plaats en zo nu en dan een beetje geluk kon het nog wel eens een mooi seizoen worden.
In een zeer matig duel heeft het eerste elftal van de voetbalvereniging Makkum afgelopen zaterdag 2 punten laten liggen in de uitwedstrijd tegen QVC. Na een 0-1 ruststand in het voordeel van Makkum kwam de thuisclub 20 minuten voor tijd langszij na een moment van onachtzaamheid in de Makkumer defensie.
Een aloude voetbalwet zegt dat je meedoet om de prijzen als je ook je slechte wedstrijden wint. Lang leek het er op dat die wet, na de kwalitatief matige openingswedstrijd van het seizoen tegen Bolswardia, voor Makkum ook in de tweede wedstrijd van het seizoen opgeld zou doen. Na een halfuur spelen was de ploeg via Daniël Kleiterp, die een slippertje van de QVC-verdediging afstrafte, aan de leiding gekomen. Het was een van de schaarse hoogtepuntjes van de eerste helft. Het andere hoogtepunt, de enige goedlopende aanval in de eerste 45 minuten, was ook al van de gasten geweest. Na een prima combinatie was het Makkums beste aanvaller van de middag Feike Melchers die Kleiterp bediende die net niet scherp genoeg was in de afronding. Waar Makkum zeer matig speelde liet de thuisploeg met name voor rust zien dat het in de derde klasse nog slechter kan. Gedurende de eerste helft hoefde keeper Theo Nota geen enkele redding te verrichten. Dat was enerzijds de verdienste van de Makkumer afweer. Wat de ploeg van trainer Wieger Sinnema zijn thuissupporters aan de andere kant voorschotelde was van een bedenkelijk niveau. De spelers van de Quick Valken Combinatie waar Jan Willem Albada weer bij de eerste selectie is gehaald waren zeker de eerste helft niet of nauwelijks op een goede combinatie te betrappen. De vele meegereisde Makkum-supporters hadden er in de pauze, ondanks het matige spel van hun team, dan ook wel vertrouwen in dat na 90 minuten de tweede driepunter van het seizoen zou kunnen worden bijgeschreven. Dat was ook zeker gebeurd als Makkum ook maar enigszins in de buurt was gekomen van het niveau dat het haalde in de slotfase van de competitie vorig seizoen. De eerste twee wedstrijden van het seizoen hebben echter duidelijk gemaakt dat de ploeg erg moet wennen aan het nieuwe systeem dat de nieuwe trainer Hylke Schrale heeft geïntroduceerd. In plaats van met 2 speelt Makkum dit seizoen met 3 spitsen en vooralsnog blijkt dat geen onverdeeld succes. Gedurende een minuut of 70 mocht centrale middenvelder Menno Bijlsma zaterdag aantonen geen spits te zijn. Hij werd in de punt van de aanval uit zijn lijden verlost en vervangen door Stefan Kooistra die vorig seizoen regelmatig rechtshalf speelde. Dat de wissel geen verbetering bracht was net zo voorspelbaar als de winst van Ajax zaterdagavond tegen Willem II. Waar Makkum via Feike Melchers in de tweede helft nog een goede kans kreeg het duel vroegtijdig te beslissen kwam de thuisploeg halverwege de tweede helft enigszins onverwacht op gelijke hoogte. Een indraaiende vrije trap halverwege de helft van Makkum werd door de verdediging van Makkum verkeerd ingeschat en simpel inkopt door een der Staverse voorwaartsen.
Hoewel duidelijk is dat de start van Makkum deze competitie allesbehalve overtuigend is, heeft de ploeg na 2 wedstrijden wel 4 punten en staat het keurig op de 5e plaats van de ranglijst. Als de ploeg straks weer compleet is (door een trainingsachterstand ontbraken vaste krachten als Lennart Adema, Jan Hiemstra, Teake Elgersma en Jesse Adema zaterdag in de basisopstelling) zal het team ongetwijfeld een kwalitatieve impuls krijgen. Dat zal nodig zijn als Makkum dit seizoen echt mee wil meestrijden om de prijzen. Komende zaterdag speelt Makkum in en tegen promovendus Oudehaske, een ploeg waartegen het voor het laatst uitkwam in het seizoen 1993-1994. Aanvang van de wedstrijd op sportpark P. Bultsma: 14.30 uur.
Met het symbolisch doorknippen van een lint door wethouder Wigle Sinnema is het nieuwe kunstgrasveld van de voetbalvereniging Makkum afgelopen zaterdag officieel voor geopend verklaard. Dankzij een forse bijdrage van de gemeente en niet in de laatste plaats de inzet van vele vrijwilligers van de vereniging die afgelopen zomer enorm veel werk hebben verzet beschikt de vereniging met ingang van het nieuwe seizoen over een schitterend nieuw hoofdveld dat tevens zal worden gebruikt als trainingsveld. Na speeches van wethouder Sinnema namens de gemeente Wûnseradiel en de ereleden Siebe Stellingwerf en Tjitske Altena namens de voetbalvereniging werden door de jongste jeugdleden van de vereniging rode en witte ballonnen de lucht in gelaten. Hierna was het de beurt aan de oude cracks van weleer om, op een half veld, hun kwaliteiten aan de vele toeschouwers te tonen. Dat dat niet altijd lukte had, zo bleek uit de reacties van de spelers na afloop, in de meeste gevallen te maken met het feit dat het lichaam niet altijd meer de opdrachten uitvoerde die door het hoofd werden gegeven.. Toch lieten de 50-plussers en enkele ‘dispensatiespelers’ zo nu en dan zien het voetballen nog niet geheel te zijn verleerd al waren er supporters die van mening waren dat de kabouters het in de rust toch echt niet veel minder deden dan de vedetten van weleer. Zonder anderen tekort te doen was een ieder er na afloop wel over eens dat voormalig goalgetter Haye Tjeerdema uitgroeide tot ‘man of the match’. Dit niet in de laatste plaats door de prachtige panna waarmee hij, tot grote hilariteit van het publiek, een van zijn tegenspelers (uit piëteit wordt de naam van het slachtoffer niet in dit verslag genoemd) door de benen speelde. Uiteindelijk won de ploeg van Tjeerdema afgetekend met 4-1. Eerder op de middag had zoon Reimo de eerste twee doelpunten op het fonkelnieuwe electronische scorebord (in de clubkleuren van de vereniging) gezet. Mede door zijn goals versloeg Makkum2 het tweede elftal van Workum met 4-0. Na de wedstrijd van Makkum2 en nog voor de officiële opening van het nieuwe veld speelde het eerste elftal van de vereniging zijn laatste wedstrijd in de voorronde van de beker tegen SDS uit Oosterend. Voor Makkum betrof het de derde en laatste wedstrijd in een poule van 4 ploegen. SDS speelde pas zijn eerste wedstrijd. Aangezien Makkum zijn eerste twee wedstrijden ruim won van vierdeklasser De Wâlde (2-5) en vijfdeklasser Oudega (liefst 12-0) zou zelfs de kleinst mogelijke overwinning volstaan om Makkum een ronde verder te brengen. Het in de tweede klas uitkomende SDS bleek evenwel een lastiger opponent voor de gehavende thuisploeg dan de eerste twee tegenstanders. Na een 0-0 ruststand eindigde de gelijkopgaande strijd uiteindelijk in een 1-1 gelijkspel.
Na afloop van alle feestelijkheden was er in en om de kantine van de vereniging nog een receptie waarbij het bier rijkelijk vloeide terwijl op de door Handelsonderneming De Witte geschonken LED-televisie een diapresentatie werd vertoond van foto’s uit het archief van de vereniging. Al met al een heugelijke dag voor de voetbalvereniging Makkum die na de realisatie van het nieuwe hoofdveld inmiddels beschikt over een prachtige accommodatie die minimaal tweedeklas waardig is. Of het vlaggenschip van de vereniging mee zal kunnen strijden om een plek in die tweede klasse zal komend seizoen blijken. Op het vernieuwde sportpark ‘De Braak’ en onder leiding van de nieuwe trainer Hylke Schrale speelt Makkum aanstaande zaterdag de eerste competitiewedstrijd van het seizoen tegen Bolswardia. Aanvang van de wedstrijd: 15.00 uur.
In de voorbereiding op het nieuwe seizoen was de voetbalvereniging Makkum afgelopen weekeinde gastheer van FC Hilversum. De kersverse topklasser had zijn 3-daagse trainingskamp (of, zoals het op de eigen website staat aangegeven: teambuilding 3-daagse) belegd in het mooie Makkum en de voetbalvereniging was bereid geweest haar faciliteiten beschikbaar te stellen. Op vrijdag, zaterdag en zondag werd door Hilversum stevig getraind terwijl zaterdag in de namiddag een oefenwedstrijd op het spel stond tegen de plaatselijke trots. FC Hilversum eindigde vorig seizoen als derde in de hoofdklasse A en kwalificeerde zich redelijk eenvoudig voor de topklasse. De ploeg wordt getraind door Karel Bonsink. De voormalige prof van onder andere DWS, Utrecht en Ajax (1 seizoen, 7 goals) begint aan zijn elfde seizoen als trainer van de groen-witten uit Noord Holland. Voorwaar een uitzonderlijk lange termijn in de voetballerij. In de voorgaande 10 seizoenen speelde de club 5 jaar in de eerste en 5 jaar in de hoofdklasse. Op het schitterende nieuwe hoofdveld van de voetbalvereniging werd zaterdag op het ongebruikelijke tijdstip van 17.00 uur afgetrapt onder leiding van het Makkumer arbitrale trio bestaande uit de grensrechters Jelle Koornstra en Piet Hiemstra en de uitstekend fluitende scheidsrechter Peter van Beelen. Zoals mocht worden verwacht was er vanaf het beginsignaal sprake van een groot krachtsverschil tussen beide ploegen. In een 4-3-3 opstelling met de punt naar voren combineerde het snelle en technisch zeer vaardige Hilversum er lustig op los waarbij een hoofdrol was weggelegd voor de bewegelijke spits Tonnie Cusell die zich tegen het statische centrale verdedigingsduo van Makkum heerlijk kon uitleven. Hoewel het overwicht van de gasten gedurende de gehele wedstrijd groot was wist Makkum de schade uiteindelijk te beperken tot een 0-5 nederlaag. Dat had enerzijds te maken met het prima verweer van de thuisploeg, anderzijds bleek ook de makke van FC Hilversum. Het scorend vermogen van de ploeg kon in ieder geval zaterdagmiddag onvoldoende worden genoemd. Het combinatiespel van de ploeg was soms een lust voor het oog, tot heel veel uitgespeelde kansen leidde het spel niet. Een van de oorzaken was de opvallend geringe gemiddelde lengte van de spelers. De vele voorzetten vanaf de flanken konden in vrijwel alle gevallen koppend verwerkt worden door de Makkumer afweer. En lukte dat niet dan stond daar altijd nog doelman Theo Nota op zijn post die een degelijke wedstrijd keepte. Gedurende 90 minuten konden de gasten slechts eenmaal, diep in de tweede helft, koppend voor gevaar zorgen. Dat Makkum zelf niet voor al teveel gevaar kon zorgen was gezien het verschil van 4 klassen niet zo verrassend. Toch slaagde de ploeg van de nieuwe trainer Hylke Schrale er in de tweede helft tweemaal in de keeper van Hilversum onder vuur te nemen. Eerst was het Lennart Adema die na de mooiste aanval van de thuisclub van de middag van afstand afdrukte, even later was het Piter Genee die van korte afstand de grootste mogelijkheid op een eretreffer onbenut liet. Al met al een voor FC Hilversum nuttige en voor Makkum leervolle wedstrijd in de voorbereiding op het nieuwe seizoen, gespeeld op een prachtig nieuw (kunstgras)veld waarop de voetbalvereniging trots kan zijn.
Makkum 2 pakt 3e prijs in Genemuiden.
Zaterdag 29 Mei vonden de finale wedstrijden plaats voor de Reserveklassen om de districtsbeker van de KNVB. Om 9.30 u verzamelden zich naast de spelers ook de eerste supporters in de SES-tent alwaar de koffie en sûkerbôle gereed stond .Rond 10.00u stonden er 2 touringcar’s klaar , voor een groot gedeelte gesponsord door v.d Bles van Koudum Tours, voor Makkum 2 en hun grote schare supporters .Na de bagageruimte te hebben volgestouwd met de tassen en rvs-vaten gevuld met ijs en blikjes bier voor de terugreis, vertrokken we om 10.15u.Rond 11.30u kwamen we aan bij het sportcomplex van sc Genemuiden,mooi op tijd om zo zich rustig te kunnen voorbereiden op de wedstrijden.Al gauw nam de Makkum-aanhang bezit van het terras.
Naast Makkum 2 (zat. Res. 2e klasse)hadden zich geplaatst voor deze finale ACV 2(zat. Res Hfd.klasse)uit Assen, FVC 2 (zond. Res.1e klasse) uit Leeuwarden en WKE ( zond.Res. Hfd.klasse) uit Emmen.
De wedstrijden werden in toernooivorm gespeeld van 2x 20 min.
Om 13.15u de wedstrijd tegen het sterk geachte ACV 2- Makkum 2.De eerste helft werd niet onaardig gespeelt,een dicterend ACV2 dat mooi verzorgt voetbal liet zien,enkele corners en kansjes kreeg om op voorsprong te komen.Echter Makkum 2 werd wat brutaler en knokte voor wat het waard was, kreeg zowaar enkele mogelijkheden alleen het geluk ontbeerde.Diep in blessuretijd( 25e min.) ,op onthoud was er niet noemenswaardig geweest ,scoorde ACV de 1-0 luttele seconden later floot scheidsrechter v.d Wal voor wisselen van speelhelft.De 2e helft een zelfde spelbeeld,ACV de bovenliggende en makkelijker voetballende ploeg. Makkum rechte de rug om iets terug te doen,probeerde met een gezond portie werklust terug in de wedstrijd te komen daarbij gesteund door van de makkum-supporters. Echter de finesse ontbrak en ACV kon in de laatste fase uitlopen naar 2-0 en zelfs met 3-0 wat teveel was van het goede.
FVC2-WKE2 eindigde in een 2-2 stand ,waardoor strafschoppen volgden.
FVC toonde zich beter in het nemen van de strafschoppen en lootte zo ACV2.
Makkum 2 mocht het opnemen tegen de kampioen van de zondag Res.Hoofdklasse WKE.
Het begin was voor WKE, maar al hard werkend kon Makkum ontsnappen aan de druk en kwam steeds vaker aan uitvallen toe. Kansen kreeg Makkum steeds vaker om een doelpunt te maken ,echter de scherpte ontbrak alsmede het geluk. In de 2e helft na een lange bal vanachter uit,scoorde Jouke de Jong op subtiele wijze met een boogbal een wonderschone goal, 1-0 voor. WKE kwam deze klap niet meer te boven,Makkum pakte hier zo de 3e prijs.
De finale tussen ACV2 en FVC2 eindigde in 0-0,ACV wns, en is winnaar van de finale geworden.
Toch nog een mooi einde van een lang en mentaal zwaar seizoen,immers bijna de gehele competitie boven aan gestaan maar in de eindfase het kampioenschap laten ontglippen met 1 schamel puntje.,in de nacompetitie ONT2 uitschakelen over 2-wedstrijden,toen tegen de herkanser van de Res. 1e kl. Urk3. Uit tegen Urk 3, wat een selectie betrof van Urk 1,2,3,4 op een onsportieve manier verliezen met 4-0,in de return thuis tegen het “ECHTE”Urk 3 winnen met 4-1,wat net uitschakeling betekende voor de finalewedstrijd om een plekje in de Res.1e klasse. Een ander “winstpunt”is het doorgaan van de huidige trainer K.Jansen en ass. scheidsrechter J. de Hoop voor het seizoen 2010-2011. Helaas was leider “Grutte”Jaap de thuiswedstrijd tegen Urk ,en deze zaterdag afwezig ivm privezaken in Kenia. Hij werd kundig vervangen door “Mister Makkum” F.Elgersma Deze jongens hebben van Makkum 2 een hecht collectief gemaakt afgelopen seizoen,een TEAM in- en buiten het veld.
Hier kunnen anderen een voorbeeld aan nemen.
Jongens van Makkum 2 hulde en grote Klasse,hier kunnen jullie des ondanks nog lang van nagenieten.
De terugreis was 1- groot feest,het onthaal door de vrijwilligers van de evenementenstichting SES groots,ook al viel deze zaterdag slecht ivm het jaarlijkse voetbaltoernooi in Makkum georganiseerd door de SES.
Het feest ging onverminderd door in de feesttent.
Bedankt aan een ieder.
TC.